آرای قضایی

عدم اعلام ازدواج سابق از سوی زوجه، از موجبات فسخ نکاح است.

در دعوای زوجه علیه زوج به خواسته ی استرداد فیلم و عکس عروسی، اگرچه فیلم و عکس عروسی متعلق به هر دو نفر زوجین است و حق ایشان به دسترسی و ملاحظه آن مسلم است اما اصل عدالت و انصاف قضایی، اقتضا دارد که فیلم و عکس عروسی در اختیار زوجه نیز قرار گیرد.

درصورتی که مهریه سکه باشد، باید عین آن پرداخت شود و صدور رأی به پرداخت قیمت روز آن صحیح نیست.

عندالاستطاعه بودن مهریه، مانع مطالبه آن نیست اما اجرای حکم، با معرفی اموال توسط زوجه میسر می گردد و پرداخت اقساطی منتفی است.

اگر زوج فوت کند و مهریه زوجه، وجه رایج باشد مهریه، به نرخ روز فوت متوفی محاسبه می گردد.

اگر زوج به زوجه وکالت در طلاق، مشروط به بذل کلیه حقوق من جمله مهریه داده باشد، زوجه می تواند مهریه خود را مطالبه نماید ولی در صورت مطالبه، وکالت نامه بی اعتبار می گردد.

در دعوی مطالبه مهریه، اگر ادعای بذل آن به موجب سند عادی مطرح شود، صحت و اصالت آن باید مورد بررسی قرار گیرد و نیاز به اقامه دعوای مستقل، جهت اثبات صحت و اصالت آن نیست.

درصورتی که در زمان عقد مهرالمسمی تعیین شود، مهریه همان است و در صورت اضافه کردن بعدی آن طی توافق، مهریه محسوب نشده اما تعهد جدیدی است که زوج باید به آن پایبند باشد.

اگر مبلغی به عنوان صداق، تعیین شود و زوج، متعهد گردد به ازاء مهریه مزبور، سه دانگ آپارتمان را به زوجه انتقال دهد و در صورت عدم اجرای این تعهد در موعد مقرر، علاوه بر پرداخت مهریه، مبلغی به عنوان خسارت تخلف از شرط بپردازد، این موضوع، به معنای تبدیل تعهد پرداخت مهریه به انتقال آپارتمان نیست.

اجرت المثل ایام زوجیت، نحله و تنصیف دارایی در طول هم قرار دارند و چنانچه زوجه اجرت المثل را بپذیرد، امکان مطالبه شرط تنصیف دارایی وجود ندارد.

در دعوای اجرت المثل نسبت به انجام کار توسط زوجه در زندگی مشترک و پیش از حدوث اختلاف، ظاهر بر تبرع است.

در صورت داشتن کارگر جهت انجام امور منزل، زوجه استحقاقی نسبت به اجرت المثل ایام زوجیت ندارد.

پس از فوت زوجه، امکان استرداد کل جهیزیه توسط ورثه وجود ندارد؛ چراکه جهیزیه، ماترک زوجه محسوب و به نسبت سهم الارث، تقسیم می گردد و سهم زوج از آن کسر می گردد.

پدر در صورت استحقاق فرزند و تمکن مالی، تکلیف قانونی و شرعی به پرداخت نفقه دارد و این تکلیف به موجب توافق یا قرارداد، قابل اسقاط نیست.

مسکن مستقل، از مصادیق نفقه است و اقدام به تهیه بعدی مسکن مستقل نافی حق زوجه برای مطالبه نفقه نیست.

توافق بر اینکه زوجه تا تاریخ عروسی، در منزل پدرش باشد، به معنی توافق بر عدم انفاق است.

زوجه با اثبات رابطه زوجیت، مستحق نفقه می باشد.

حکم الزام زوجه به تمکین در صورت تهیه منزل توسط زوج، معلق محسوب می شود و قابل تأیید نیست.

اگر صاحب حق حبس(زوجه)، از آن استفاده نکند، قاضی نمی تواند حق مزبور را اعمال کند و مانع تمکین به حساب آورد.

چنانچه زوجه به کاری اشتغال داشته باشد که شرافتمندانه است و درعین حال مورد نیاز کشور باشد زوج نمی تواند مانع اشتغال زوجه شود.

زمانی که زوجه، قبل از ازدواج نیز اشتغال داشته و زوج مخالفتی با این امر ابراز نکرده، رضایت زوج، به صورت ضمنی قابل احراز است.

اگر حق زوجه برای انتخاب مسکن، در محدوده تهران باشد، به این معنی است که بدون رضایت زوجه، خارج از شهر تهران منزل اختیار نشود نه اینکه تعیین مسکن در هر جای تهران با زوجه باشد.

برای اثبات رجوع در زمان عده، شهادت باید به صراحت بر رجوع در زمان عده دلالت کند؛ در غیر این صورت مؤثر در مقام نیست

اجرت المثل ایام زوجیت، تا زمانی که به اثبات نرسیده، حقی احتمالی است و بذل حق احتمالی، برای طلاق خلع کافی نیست.

اعطای وکالت جهت طلاق به زوجه، شامل اعطای وکالت جهت انجام مقدمات آن و اخذ گواهی عدم امکان سازش نیز می شود.

کراهت، امری است درونی و علت وجود آن، مؤثر در مقام نیست و آنچه در طلاق خلع، مهم است نفس وجود کراهت است.

صرف دادنامه قطعی محکومیت زوج به اتهام ایراد ضرب و جرح زوجه، نمی تواند مثبت عسر و حرج زوجه باشد.

عدم پرداخت نفقه در صورتی از موجبات طلاق محسوب می شود که زوج پس از صدور رأی مبنی بر محکومیت به پرداخت نفقه و در فرآیند اجرا، از پرداخت آن استنکاف نماید که این امر شامل موردی نیز می شود که به علت مجهول المکان بودن زوج، رأی اجرا نشود.

دختری که به سن بلوغ رسیده است، می تواند مستقلا تصمیم بگیرد که با چه کسی زندگی کند بنابراین دعوای ملاقات فرزند مشترک، محکوم به رد است.

اگر بر اساس طلاق توافقی، حق حضانت به یکی از زوجین سپرده شود، امکان عدول از توافق مربوطه وجود دارد.