آرای قضایی مرتبط با ماده 1106

اگرچه رسیدگی در دادگاه خانواده با تقدیم دادخواست و بدون رعایت تشریفات آیین دادرسی مدنی انجام می شود؛ اما تبادل لوایح از قواعد آمره بوده و تخطی از این امور فاقد وجاهت قانونی است.

در صورت استفاده زن از حق حبس به دلیل عدم تادیه مهریه، چنانچه شوهر نفقه را به مدت شش ماه نپردازد زن نمی تواند به استناد شرط عدم پرداخت نفقه به مدت شش ماه که در نکاح نامه ها قید می شود، از حق طلاق استفاده کند.

در دوران عقد که زوجه در منزل پدرش است و در تمکین کامل زوج نیست، زوجه مستحق نفقه نبوده و بنای طرفین نیز بر عدم انفاق است.

تمکین شرط استحقاق زوجه نسبت به دریافت نفقه نیست، بلکه نشوز وی مانع آن است. بنابراین در دعوی مطالبه نفقه، صرف اثبات رابطه زوحیت برای الزام زوج به پرداخت نفقه کافی بوده و زوجه نیازی به اثبات در تمکین بودن خود ندارد.

محکوم کردن زوج نسبت به نفقه آینده زوجه که در زمان صدور حکم هنوز بر ذمه زوج مستقر نشده است، صحیح نیست.

دردوران عقد و زندگی زوجه درکنار خانواده اش، بنای طرفین بر عدم انفاق از سوی زوج است.

تعهد به پرداخت نفقه از زمان انعقاد نکاح بر ذمه زوج مستقر می شود و عدم آغاز زندگی مشترک خللی در این تعهد ایجاد نمی کند.

در عقد دایم نفقه زوجه برعهده زوج است و زوج باید نشوز زوجه و عدم تعلق نفقه به وی را در دادگاه اثبات کند.

چنانچه علی رغم شروع زندگی مشترک زوجین، زوجه باکره غیرمدخوله باقی مانده و از حق حبس استفاده کرده باشد، استحقاق نفقه را دارد.

چنانچه زوجین زندگی مشترک خود را شروع نکرده باشند و زوجه دلیلی مبنی بر اینکه این امر ناشی از امتناع زوج از فراهم نمودن مقدمات شروع زندگی مشترک باشد ارایه نکند، عذر موجه عدم تمکین ثابت نیست و زوجه از زمان اعمال حق حبس می تواند نفقه مطالبه کند و نه از زمان انعقاد عقد ازدواج.

اصل بر عدم پرداخت نفقه زوجه است و مرد باید پرداخت نفقه یا ناشره بودن زن را ثابت کند.

زوج در زمان زوجیت عقد دایم، مکلف به پرداخت نفقه به زوجه است و زوجه هنگامی استحقاق نفقه ندارد که زوج توسط ارایه ادله متقن، از جمله صدور حکم محکومیت قطعی زوجه به تمکین، نشوز زوجه را اثبات نماید.

اثر حکم تمکین بر پرداخت نفقه، پس از قطعیت دادنامه است و تا قبل از آن، نفقه معوقه قابل مطالبه است.

در طول دوران زندگی مشترک، ظاهر بر پرداخت نفقه زوجه است و در این وضعیت، زوجه برای دعوای الزام به پرداخت نفقه، باید دلیلی مبنی بر عدم پرداخت نفقه ارایه کند.

به محض عقد نفقه زوجه بر عهده زوج است و تاریخ اعمال حق حبس از جانب زوجه تاثیری در قضیه ندارد.

شرط پرداخت نفقه به زوجه، عقد نکاح است و نه زندگی مشترک، یعنی چنانچه زوجین زندگی مشترک را آغاز ننموده باشند باز هم زوج مکلف به پرداخت نفقه است.

اگر دادگاه بدوی در خصوص بخشی از خواسته اظهارنظر نکرده باشد، دادگاه تجدیدنظر پرونده را جهت رسیدگی به دادگاه بدوی اعاده می کند.

در مواردی که دادگاه حکم بر احراز شرایط اعمال وکالت ناشی از تخلف ضمن عقد نکاح صادر می نماید، مهلت اجرای آن شش ماه است.

صدور رای از دادگاه خانواده بدون اخذ نظر مشاور، هرچند در دادگاه تجدیدنظر تایید شده باشد، از موارد نقض در دیوان عالی کشور محسوب می شود.

توافق بر اینکه زوجه تا تاریخ عروسی، در منزل پدرش باشد، به معنی توافق بر عدم انفاق است.

در صورت تعیین مبلغ متعارف و مناسب با موقعیت اجتماعی زوجه ضرورتی به اخذ نظریه کارشناسی در این زمینه نیست و دادگاه می تواند راسا اقدام به تعیین مبلغ نماید.

زمانی که زوجین در یک منزل زندگی مشترک دارند بر اساس قاعده اصاله الظهور زوج نفقه زوجه را پرداخت کرده است.

حق حبس زوجه به صرف زندگی مشترک زوجین ساقط نمی شود.

در صورت اختلاف در موقت یا دایمی بودن نکاح، قول زوجه مقدم است بنابراین در فرضی که زوج یا وراث وی، ادعای موقت بودن عقد نکاح را داشته باشند ارایه دلیل بر عهده آنان است.

نفقه فرع بر تمکین است.