## رای خلاصه جریان پرونده شعبه 105 دادگاه عمومی جزایی بهارستان پس از رسیدگی به اتهام آقای ح.الف.ب. دایر به تغییر کاربری میزان ششصد مترمربع از اراضی با کاربری کشاورزی پلاک ... بخش اصلی بدون اخذ مجوز کاربری با توجه به شکایت شاکی ( اداره جهاد کشاورزی ) مرجع انتظامی و اقاریر صریح متهم و دفاعیات بلاوجه وی و سایر قراین و امارات موجود بزهکاری وی را محرز دانسته لذا به شرح دادنامه شماره 90501444 – ۱۳۹3/11/25 و به استناد مواد 1 و 3 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها اصلاحی 1385 و با رعایت ماده 37 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و بند پ و ت و ث و ج ماده 38 همان قانون در مقام تخفیف ( به لحاظ اینکه نامبرده جهت تامین معاش مرتکب تغییر کاربری شده و در حین تحقیق و رسیدگی نیز اقرار کرده و با اعاده وضع به حال سابق آثار جرم را تخفیف داده ) نامبرده را به پرداخت یکصد میلیون ریال جزای نقدی محکوم نموده و در خصوص قلع و قمع و اعاده وضع به حال سابق چون آثار تغییر کاربری رفع و وضعیت به حال سابق اعاده شده دادگاه خود را مواجه با تکلیف ندانسته است محکوم‌علیه نسبت به رای صادره اعتراض و درخواست تجدیدنظر کرده که شعبه 38 دادگاه تجدیدنظر استان تهران با این استدلال که چون مجازات جزای نقدی بزه منتسبه به تجدیدنظرخواه وفق مقررات ماده 3 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها یک تا سه برابر بهای روز اراضی تغییر کاربری داده شده بوده و در ما نحن فیه بهای روز یک برابر اراضی وفق نظریه کمیسیون تقویم و ارزیابی اراضی زراعی و باغ‌ها مبلغ یک میلیارد و نهصد و بیست میلیون ریال اعلام گردیده که مبلغ مرقوم بیش از جزای نقدی مقرر در تعزیر از درجه 3 می‌باشد مستندا به تبصره 3 ذیل ماده 19 قانون مجازات اسلامی و ماده 428 قانون آیین دادرسی کیفری قرار عدم صلاحیت به شایستگی دیوان عالی کشور صادر کرده است. پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرایت گزارش آقای منوچهر کاظمی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای مهرداد حبیبی دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر نقض دادنامه مشاوره نموده چنین رای می‌دهد: ## رای شعبه دیوان عالی کشور جزای نقدی پیش بینی شده در ماده 3 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها جزای نقدی نسبی است و با هیچ یک مجازات‌ها و جزاهای نقدی مندرج در درجات هشتگانه ماده 19 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که جزای نقدی ثابت محسوب می‌شوند انطباق ندارد و در تبصره 3 ماده 19 قانون مجازات اسلامی نیز تصریح شده است اگر مجازاتی با هیچ یک از بندهای هشتگانه این ماده مطابقت نداشته باشد مجازات درجه هفت محسوب می‌شود . از طرفی رسیدگی به جرایم موجب مجازات تعزیری درجه هفت با توجه به مواد 301 و 302 قانون آیین دادرسی کیفری در صلاحیت دادگاه کیفری دو و مرجع تجدیدنظر آراء صادره درباره جرایم مذکور با عنایت به مواد 426 و 427 و 428 قانون آیین دادرسی کیفری دادگاه تجدیدنظر استان می‌باشد . بنابراین قرار عدم صلاحیت شعبه 38 دادگاه تجدیدنظر استان تهران که بر خلاف مقررات قانونی صادر شده است مستندا به بند 2 قسمت ب ماده 469 قانون آیین دادرسی کیفری و ماده 30 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و پرونده جهت رسیدگی به همان دادگاه صادرکننده قرار منقوض (شعبه 38 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ) ارجاع می‌گردد. رییس و مستشار و عضو معاون شعبه 11 دیوان عالی کشور احمد صاحب الزمانی - منوچهر کاظمی- محمد کاظمی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رای