پرسش
چنانچه انفصال موقت به عنوان مجازات اصلی تعیین شده باشد، از جهت تعیین صلاحیت مرجع رسیدگی کننده، طبق ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی جزء کدام درجه از تقسیم بندی مجازات های تعزیری محسوب می گردد؟
نظر و پاسخ
با توجه به بند چ ماده ۲۶ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و تبصره یک همان ماده، انفصال موقت از خدمات دولتی که به نوعی محرومیت از حقوق اجتماعی محسوب می شود، چنانچه مجازات اصلی باشد با عنایت به تبصره یک ماده ۱۹ قانون مرقوم با توجه به مدت انفصال می تواند تعزیر در ۵ یا ۶ یا ۷ محسوب شود و مرجع رسیدگی به آن دادگاه کیفری ۲ است.
به نظر می رسد با توجه به تبصره یک ماده ۱۹ و تعریف حقوق اجتماعی در ماده ۲۶ قانون مجازات اسلامی که استخدام و اشتغال را از جمله حقوق اجتماعی دانسته است، انفصال از خدمت در واقع همان محرومیت از این حق اجتماعی محسوب می شود چنانچه مجازات اصلی باشد که با توجه به مدت محرومیت می تواند درجه هفت، شش یا پنج باشد و بسته به درجه تعیینی در صلاحیت دادسرا یا دادگاه کیفری دو می باشد.
با عنایت به اینکه در درجه بندی مجازاتها، ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی صراحتا به درجه انفصال دایم اشاره نموده است ولی در خصوص انفصال موقت ساکت می باشد، به نظر می رسد باید طبق ذیل تبصره سوم ماده فوق الذکر آن را از درجه هفتم محسوب نمود. با این استدلال جرایم با مجازات انفصال موقت از جمله جرم مقرر در ماده ۵۷۶ بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی در صلاحیت دادگاه کیفری دو می باشد.
رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۷