لاولکس پرسش
کدام یک از موارد ذیل مبین تجاری بودن عین مستاجره است:
۱- قرارداد طرفین؟ ۲- پروانه ساخت و گزارش شهرداری در خصوص تجاری بودن محل؟ ۳- تصرف عملی مستاجر در عین مستاجره به عنوان محل کسب و کار با وجود عدم قید تجاری بودن محل درسند اجاره؟
نظر و پاسخ
پس از تصویب نقشه جامع شهرها، مناطق تجاری، اداری و مسکونی هر شهر مشخص و معین شده است. لذا اگر ملکی در منطقه تجاری واقع شده باشد و از آن استفاده تجاری شود جزو منطقه تجاری محسوب شده و مشمول مقررات قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال ۱۳۵۶ می شود.
همچنین اگر ملکی قبل از تصویب نقشه جامع شهر مورد استفاده تجاری واقع شده باشد، کماکان تجاری محسوب می شود.
ولی اگر ملکی در مناطق مسکونی واقع و برخلاف مقررات از آن استفاده تجاری شود، با توافق مالک و مستاجر، این اقدام موجب تغییر محل مسکونی به تجاری نمی شود. بدیهی است، برحسب مقررات قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال ۱۳۶۷ اجاره املاک تجاری و محل کسب و پیشه از تاریخ تصویب این قانون تابع مقررات قانون مدنی است
هرگاه مکان (عین مستاجره) براساس مقررات شهرداری در منطقه تجاری ساخته شود و دارای پروانه کسب از سوی صنف مربوط در محل تجاری باشد، چنین مکانی عین مستاجره ی مکان تجاری محسوب می شود و صاحب پروانه کسب (مستاجر) در آن از حق کسب و پیشه برخوردار است. بنابراین، معیار و ملاک تجاری بودن عین مستاجره ساخت آن مکان در منطقه تجاری و دارا بودن صاحب آن به پروانه کسب است ولی اگر کسی در منطقه مسکونی مغازه ای احداث کند و به فعالیت تجاری بپردازد، چون از لحاظ شهرداری چنین مکانی تجاری نیست کننده کار در آن مکان از حق کسب و پیشه برخوردار نمی شود.
ملاک و معیار تجاری بودن و تجاری نبودن عین مستاجره و یا هر مکانی را براساس مواد ۱، ۲ و ۳ قانون تجارت بر عملیات تجاری و بی اعتبار شخص تاجر می دانند و معتقدند: عین مستاجره زمانی تجاری محسوب می شود که شخص در آن مکان براساس ماده ۲ قانون تجارت یکی از عملیات تجاری مطرح در آن قانون را که قانونگذار در ماده ۲ قانون مذکور احصا کرده است انجام دهد، خواه این مکان عین مستاجره در هر منطقه ای قرار داشته باشد. بنابراین، مکان عین مستاجره با اعتبار اعمال تجاری و بی اعتبار شخص تاجر که در موارد ۲ و ۳ قانون تجارت آمده است، تجاری محسوب می شود.
رده:نشست های قضایی سال ۱۳۸۶