رأی خلاصه جریان پرونده
خلاصه جریان پرونده:
در این پرونده خانم پ. م. دادخواست طلاق به طرفیت اقای ق. ب. تقدیم شعبه *نموده و اظهار داشته در تاریخ ۸۳/۳/۳۰ با خوانده ازدواج نمودم دو فرزند مشترک پسر داریم به دلیل اختلافات پیش امده و مفارقت بیش از هفت سال فیمابین هر روز بر عمق اختلافات بیشتر خواهد شد لذا تداوم این وضع برایم مشکل است.جهت رهایی از بلاتکلیفی و عسر و حرج تعداد صد عدد سکه بهار ازادی و اجرت المثل ایام زندگی مشترک را در قبال طلاق به زوج بذل خواهم نمود دادگاه تصویر صدور حکم بی حقی زوج نسبت به درخواست ازدواج مجدد را پیوست پرونده نموده است. ( دادنامه مورخ ۱۳۹۵/۵/۱۶ ) ولی متعاقبا در تاریخ ۹۸/۱۰/۱۰ دادگاه حکم به تجویز ازدواج مجدد صادر نموده که تصویر رای مذکور پیوست می باشد. زوج در لایحه دفاعیه خود اظهار داشته اولا حکم الزام زوجه به تمکین در سال ۱۳۹۱ صادر شده و زوجه ناشزه محسوب می گردد. ثانیا برابر حکم دادگاه اجازه ازدواج مجدد به من داده سند مالکیت اینجانب به خاطر فرزند انم و احیای مجدد زندگی مشترک با همسرم تاکنون از این حق استفاده ننموده ام مهریه زوجه ۱۳۰۰ سکه بهار ازادی است.که بابت ان یک ملک از اینجانب در اجرای احکام توقیف شده و به نفع ایشان به فروش رفته است.علاوه بر ان یک چهارم حقوق ماهیانه اینجانب کسر می گردد. اینجانب در این مدت بارها و بارها به ایشان پیشنهاد دادم که چنانچه از زندگی با من حقیقتا ناراضی هستی و یا از بنده تنفر داری علی رغم میل باطنی حاضرم به صورت مسالمت امیز و با توافق همدیگر از هم جدا شویم ولی وی هیچ گاه به این پیشنهاد من پاسخ نداد و راضی نشد دادگاه در تاریخ ۱۴۰۰/۱۲/۲۵ وقت رسیدگی تعیین کرده و طرفین را دعوت نموده است.خواهان درخواست خود را بشرح دادخواست تقدیمی بازگو کرده و به علت بروز اختلاف و مفارقت جسمانی هفت یا هشت ساله از یکدیگر و عسر و حرج تقاضای طلاق را تاکید نموده است.زوج در مقام دفاع اظهار داشته حدود هفت سال است.که با خانم مشکل داریم و علت ان هم تنفر ایشان از بنده می باشد. دادگاه برابر صورت جلسه مورخ ۱۴۰۱/۱/۲۷ اظهارات گواهان تعرفه شده را استماع نموده است.گواهان فی الجمله اظهارات زوجه را مورد تایید قرار داده اند. دادگاه قرار داوری صادر کرده و نظریه داوران را جلب کرده است.دادگاه در نهایت در تاریخ ۱۴۰۱/۴/۱ مبادرت به صدور حکم طلاق بلحاظ احراز عسر و حرج زوجه نموده است.سپس زوج نسبت به رای صادره مذکور دادخواست تجدیدنظر تقدیم داشته که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده است.دادگاه مذکور نیز در تاریخ ۱۴۰۱/۵/۱۹ مبادرت به صدور رای به رد درخواست تجدیدنظرخواهی و تایید دادنامه تجدیدنظرخواسته نموده است.متعاقبا زوج بشرح لایحه خود که عمدتا تکرار مطالب و اظهارات در فرایند دادرسی است.نسبت به رای صادره مذکور معترض است.و از دیوان عالی کشور تقاضای فرجامخواهی کرده که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و مطرح رسیدگی می باشد.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. م. ه. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده درخصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد:
رأی شعبه دیوان عالی کشور
رای شعبه
درخصوص دادخواست فرجامخواهی اقای ق. ب. نسبت به رای شماره *مورخ ۱۴۰۱/۵/۱۹ شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۴/۱ شعبه *مبنی بر صدور حکم طلاق بلحاظ احراز عسر و حرج زوجه ، با توجه به محتویات پرونده فرجامخواهی وارد نمی باشد. زیرا ، اولا – زوجین به دلیل بروز اختلافات عمیق بیش از هفت سال است.از یکدیگر جدا زندگی می کنند و زوجه را در طول مدت مذکور در بلاتکلیفی بسر برده است.و از طرف دیگر زوج به نحوی نسبت به بروز اختلاف خود با زوج و تنفر زوجه نسبت به خود و مفارقت بیش از هفت ساله فیمابین را مورد اذعان و تایید قرار داده است. ثانیا -اظهارات گواهان تعرفه شده و سایر قرائن و امارات موجود در پرونده ، از جمله طرح دعاوی متعدد در مراجع قضایی علیه یکدیگر ، بیانگر عمق اختلافات فیمابین بوده ، بطوری که گذشت زمان نه تنها در حل و فصل اختلافات موثر نبوده ، بلکه روز بروز بر عمق و شدت ان افزوده شده است. لذا تداوم چنین وضعی به مصلحت زوجین و خصوصا به مصلحت زوجه نمی باشد. درنتیجه فرجامخواهی فرجامخواه به کیفیتی نیست که به اساس رای صادره و استنباط و تشخیص دادگاههای بدوی و تجدیدنظر خدشه و خلل وارد اورد. لذا ضمن رد درخواست فرجامخواهی فرجامخواه رای فرجامخواسته را مستندا به مواد ۳۷۰ و ۳۹۶ و ۴۰۳ قانون ایین دادرسی مدنی با حذف عبارت الزام زوج به پرداخت مهریه هنگام اجرای صیغه طلاق به زوجه با توجه به خروج موضوع از شمول ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱ با توجه به اینکه زوجه خود خواهان طلاق است.نتیجتا ابرام می نماید.
رییس شعبه *: ح. ع.
مستشار: ح. م. ه. مستشار: م. ح. م.
فهرست
خلاصه جریان پرونده
شعبه دیوان عالی کشور
نقد رأی
قرائن و ادله موید عدم تمایل زوج به تداوم زندگی مشترک
۱۴۰۱۰۶۳۹۰۰۰۰۶۵۱۵۸۹ · ۱۴۰۱/۰۹/۰۵ · شعبه دیوان عالی کشور · هشتم دیوان عالی کشور
چکیده: در دعوا به خواسته صدور حکم طلاق بلحاظ احراز عسر و حرج زوجه،با توجه به اینکه زوجه خود خواهان طلاق است لذا الزام زوج به پرداخت مهریه هنگام اجرای صیغه طلاق به زوجه ،خروج موضوعی از شمول ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده مصوب ۳۹۱((ضرورتعیین تکلیف حقوق مالی زوجه در دعوای طلاق به درخواست زوج)) دارد.