رای دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای ع.پ.ص. 28 ساله، فاقد سابقه کیفری، باسواد، متاهل، آزاد با قرار قبولی کفالت دایر بر ترک انفاق زوجه دایم واجب النفقه خود به هویت ز. و. با عنایت به شکایت شاکی، اظهارات شهود تعرفه شده، اظهارات متهم در دادسرا مبنی بر اینکه در ازای نفقه شهریور و مهرماه سال نود و سه جمعا مبلغ یک میلیون ریال به حساب شاکی واریز نموده است و همچنین واریز مبلغ دو میلیون ریال از سوی نامبرده به حساب زوجه بابت نفقه آبان ماه، آذر و دی ماه سال نود و سه که به نظر مبلغ واریزی بسیار ناچیز و نامتعارف بوده و اساسا نمی‌توان آن را پرداخت نفقه تلقی نمود و چنین به نظر می‌رسد که متهم صرفا قصد رفع مسیولیت و تکلیف از خود را داشته است، نه پرداخت نفقه متعارف و مرسوم که شامل تامین کلیه مایحتاج ضروری و اولیه زندگی می‌باشد و با توجه به مفاد کیفرخواست تنظیمی به شماره 3439 مورخه 1393/08/27 صادره از سوی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان ری، انتساب بزه معنونه به متهم از نظر این مرجع محرز و ثابت تشخیص و دادگاه مستندا به ماده 19 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392/02/01 و ماده 53 قانون حمایت خانواده مصوب 1392 و مواد 1106 و 1107 قانون مدنی، متهم موصوف را به تحمل یک سال (1 سال) حبس تعزیری (مجازات درجه 6) محکوم می‌نماید. رای صادره حضوری محسوب و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد. رییس شعبه 106 دادگاه عمومی جزایی شهرستان ری - بایی رای دادگاه تجدیدنظر استان درخصوص تجدیدنظرخواهی خانم ن. ع.ب. به وکالت از آقای ع. پ.ص. نسبت به دادنامه شماره 600 مورخ 1393/12/27 است دادگاه با توجه به محتویات پرونده و مطالب طرح شده در لایحه اعتراضیه و مطالب و تحقیقات صورت گرفته از طرفین در جلسه رسیدگی این شعبه از آنجا که تاریخ‌های اعلامی شاکیه و وکیل وی در جلسه دادگاه همخوانی ندارند و از آن‌ها نمی‌توان تاریخ دقیق ترک نفقه زوجه را از سوی زوج مطلع شد و همچنین شهود صرف‌نظر از اینکه اظهارات آن‌ها در دادگاه و توسط قاضی رسیدگی‌کننده استماع نشده است، منشا اطلاعات آن‌ها معلوم نیست خصوصا از مواردی که موضوع اختلافات بین زوجین از دید دیگران مخفی است که ازجمله موضوع نفقه غالبا در منزل و به دور از چشم دیگران است و صرف ترک منزل توسط زوج نمی‌تواند دلیل بر ترک نفقه باشد، از طرفی حسب اظهارات شاکی و وکیل وی زوجه در این مدت در منزل تهیه شده از سوی زوج زندگی می‌کرده که اساس نفقه منزل مسکونی و اثاث البیت است و به نظر با توجه به فیش‌های پرداختی از سوی زوج به عنوان پول توجیبی و انکار وی در تمام مراحل دادرسی و با توجه به میزان درآمد وی ترک نفقه موضوع ماده 53 قانون حمایت از خانواده محقق نشده و بنا به مراتب فوق‌الذکر ترک نفقه احراز نمی‌گردد لذا ضمن وارد دانستن اعتراض تجدیدنظر خواه و نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته مستندا به اصل برایت و بند ب ماده 455 قانون آیین دادرسی کیفری حکم به برایت آقای ع. پ.ص. از اتهام ترک انفاق صادر می‌نماید. رای صادره قطعی است. شعبه 5 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رییس و مستشار صادق علی طهماسبی - مرتضی کیاستی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رای