## رای دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقای پ.ش. به طرف آقای ع.ع. با وکالت آقایان م. و الف.ص. مبنی بر مطالبه مبلغ 205000 درهم امارات متحده عربی با احتساب خسارات دادرسی و تاخیر تادیه از تاریخ 2004/1/24 تا 1390/5/29، دادگاه توجه دارد که در جلسه دادرسی خوانده، خواهان ملاحظه اصل سند مورد ادعا گردیده است که خواهان آن را در جلسه حاضر نکرده است؛ لیکن به موجب تصمیم مورخ 1391/3/28 چون خوانده منکر انتساب امضاء ذیل سند به خود نبوده، موضوع از مصادیق ابطال دادخواست مندرج درماده 96 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی تشخیص نگردیده است. ضمنا خوانده مدعی شده متن سند در مرحله‌ای موخر بر امضاء نقش بسته است که دادگاه در این راستا به وکیل ابلاغ کرده دلیل یا مدرکی ارایه کند که ثابت نماید امضاء ذیل سند در تایید مندرجات نیست، که وکیل اعلام کرده موضوع به کارشناس خط و امضاء ارجاع شود که از نظر دادگاه چون حتی در فرض اعلام نگارش متن پس از امضاء، باز به اصالت سند خدشه‌ای وارد نمی‌شود، چرا که موضوع تابع مقررات راجع به سفید امضاء تلقی می‌گردد که در آن صاحب امضاء به دارنده سند اختیار نگارش متن را اعطاء کرده است و تا زمانی که سوء نیت یا مجرمانه بودن نگارش ثابت نشود، اعطاء وکالت در نوشتن به دارنده سند از سوی صاحب امضاء، مفروض می‌باشد. از سویی خوانده به عدم توجه دعوی به خودش ایراد کرده و اظهارداشته مطابق قراین موجود در سند، خوانده شخص حقوقی باید باشد نه حقیقی، هرچند در جلسه دادرسی خواهان اظهارداشته:«... چون بین اسم شرکت و مدیرعامل شرکت تفاوت فاحش نیست، اساسا دعوی بر علیه شرکت می‌تواند تلقی گردد....» لیکن متعاقب آن در لایحه‌ی 1139- 1391/5/8 اظهارداشته: «.... ایرادات وکیل محترم خوانده مبنی بر آنکه چون مستند دعوی در سربرگ شرکت تحریر شده و ممهور به مهر شرکت می‌باشد، مدیون شرکت می‌باشد، استناد صحیح و درستی نمی‌باشد، چون با کمی مداقه در متن سند به روشنی دلالت بر اقرار صریح شخص خوانده دایر بر داشتن اخبار، حقی برای اینجانب بوده است ....» فی‌الحال از نظر دادگاه، دعوی متوجه خوانده می‌باشد؛ چرا که اولا: دادگاه باید به قصد طرفین هنگام انشاء توجه کند و اظهار بعدی خواهان در جلسه، که بعد آن را تکذیب کرده، نمی‌تواند رافع کیفیت مسیولیت هر یک از اشخاص حقیقی یا حقوقی گردد. ثانیا: در متن سند صراحتا درج شده: «به آقای پ.ش.، از آقای ع.ع.، اینجانب ع.ع. دارای پاسپورت ایرانی به شماره ... مبلغ 205 هزار درهم در تاریخ 2004/1/22 از سپرده‌های پ.ش.، دارای پاسپورت ایرانی به شماره ... را دریافت کردم و بدینوسیله متعهد می‌شوم که مبلغ فوق‌الذکر را تا تاریخ 2004/1/29 به وی مسترد گردانم...» ملاحظه می‌گردد در متن سند همه جا سخن از شخص حقیقی است و کلیه اعلام‌ها مبنی بر دریافت وجه، لزوم پرداخت بر ذمه شخص حقیقی که نام خود را درج کرده است مستقر شده است. بنابه مراتب و با استناد به مواد 198 و 515 و 519 و 522 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و مواد 1257، 1258، 1259، 1275و 1284 قانون مدنی، حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 205000 درهم امارات متحده عربی با احتساب خسارات کامل دادرسی و خسارات ناشی از تغییر شاخص(درصد اعلامی از سوی بانک مرکزی ضمن تطبیق با درهم) از تاریخ ابلاغ اظهارنامه(1388/10/21) لغایت 1390/5/29 در حق خواهان صادر و نسبت به مازاد خسارات مورد مطالبه تاخیر، نظر به عدم احراز مطالبه دین و به استناد مفهوم ماده 522 قانون صدرالذکر،حکم بر بی‌حقی خواهان صادر و اعلام می‌گردد. این رای ظرف بیست روز در دادگاه تجدیدنظر استان تهران قابل تجدیدنظرخواهی می‌باشد. رییس شعبه 87 دادگاه عمومی حقوقی تهران چاووشی ## رای دادگاه تجدیدنظر استان آقای ع.ع. با وکالت آقایان م.ص. و الف.ه. به طرفیت آقای پ.ش. با وکالت آقای م.خ. نسبت به دادنامه شماره 0564 -1391/6/27 شعبه 87 دادگاه عمومی حقوقی تهران، تجدیدنظرخواهی کرده است. بر اساس دادنامه موصوف، تجدیدنظرخواه به پرداخت مبلغ 205000 درهم امارات متحده عربی با احتساب کامل خسارت دادرسی و خسارت ناشی از تغییر شاخص از تاریخ ابلاغ اظهارنامه 1388/10/20 لغایت 1390/5/29 در حق تجدید‌نظر‌خوانده محکوم شده است. از آنجا که وکیل تجدید‌نظر‌خواه، در اولین جلسه دادرسی مرحله بدوی عنوان داشته: نوشته مدرکیه به صورت سفید امضاء و جهت ترخیص کالای گمرکی در کشور امارات متحده به تجدیدنظرخوانده تحویل گردید لیکن نامبرده از سفید امضاء سوء استفاده کرده و مطالب مورد استناد را نوشته، این دادگاه قرار ارجاع امر به کارشناسی را صادر تا کارشناس منتخب پس از بررسی سند مدرکیه در خصوص صحت یا سقم ادعای تجدیدنظرخواه مبنی بر سفید امضاء بودن نوشته مدرکیه اظهار نظر نماید. کارشناس منتخب دادگاه به شرح نظریه تقدیمی مضبوط در پرونده اظهار داشته: صدور تحریر امضاء خودکاری آقای ع.ع. در ذیل رسید 22/ 2004/01 از نظر زمانی، مقدم بر تحریر متن و به صورت سفید امضاء صادر گردیده و متن فعلی رسید، در مرحله زمانی دیگری در بالای امضاء اضافه گردیده است. تجدیدنظرخوانده نسبت به نظریه کارشناس اعتراض نموده، دادگاه قرار ارجاع امر به هیات سه نفره کارشناسی را صادر و هیات منتخب دادگاه نیز عینا نظریه کارشناس اولیه را تایید نمودند. اینک با بررسی محتویات و مستندات پرونده به عقیده این دادگاه، دادنامه معترض‌عنه مخدوش بوده و قابل تایید نمی‌باشد؛ زیرا مطابق نظریه کارشناسان که مصون از تعرض موجه قرار گرفته و مخالفت آن با اوضاع و احوال معلوم و محقق مورد کارشناسی محرز نگردیده، امضاء منتسب به تجدیدنظرخواه در ذیل سند مدرکیه، مقدم بر متن تحریر شده و در تایید متن نمی‌باشد و دلیل و مدرکی که مثبت استحقاق تجدیدنظرخوانده نسبت به مبلغ مورد خواسته باشد، ارایه نگردیده؛ فلذا محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت مبلغ مورد خواسته، بر خلاف موازین قانونی و مستندات پرونده می‌باشد. دادگاه به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، ضمن پذیرش اعتراض، دادنامه تجدیدنظرخواسته را نقض، به استناد ماده 197 قانون مرقوم، حکم به بی‌حقی خواهان بدوی را صادر و اعلام می‌نماید. این رای قطعی است. رییس و مستشار شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران دوبحری - قیصری فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رای