نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۱۹ مورخ ۱۴۰۰/۰۹/۲۲

وفق ماده۵۹ قانون جنگل ها و مراتع، رییس جنگل با نی یا نمایندگان وی مجازند نسبت به جرایمی که طبق مفاد این قانون جنحه می باشد، با وصول جرایم و خسارات از تعقیب جزایی متهم فقط برای یک مرتبه صرف نظر کنند و تعقیب مرتکب منوط به شکایت رییس یا نماینده سازمان مزبور است. همچنین وفق ماده۵۶۷ قانون مجازات اسلامی )تع زیرات( در کلیه جرایم مذکور در مواد۵۵۸ الی۵۶۶ قانون مجازات اسلامی )تعزیرات(، سازمان میراث فرهنگی یا سایر دوایر دولتی حسب مورد شاکی یا مدعی خصوصی محسوب می شوند. آیا در موارد مذکور، جرایم مورد اشاره مشمول ماده۱۱ قانون کاهش مجازات حبس تعزیری می شوند؟

۱ - مفاد ماده۱۰۴ قانون مجازات اسلامی اصلاحی۱۳۹۹ با لحاظ ماده۱۲ قانون آیین دادرسی کیفری در مقام احصاء جرایم قابل گذشت است و از مقررات ماده۵۹ قانون حفاظت و بهره برداری از جنگل ها و مراتع که ساز و کار حقوقی خاصی را در خصوص چگونگی تعقیب کیفری مرتکبین جرایم موضوع این ماده بیان داشته است، انص راف دارد؛ بنابراین در جرایم موضوع ماده۵۹ قانون پیش گفته، رییس سازمان جنگلبانی یا نمایندگانی که کتبا از طرف وی تعیین می شوند، با احراز شرایط مذکور در این ماده مجازند با وصول جرایم و خسارات وارده برای یک مرتبه از تعقیب کی.فری متهم صرف نظر کنند ۲ - اگرچه سازمان میراث فرهنگی یا سایر دوایر دولتی در کلیه جرایم مذکور در فصل نهم کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی )تعزیرات( مصوب۱۳۷۵، حسب مورد شاکی یا مدعی خصوصی محسوب می شوند؛ اما با توجه به صدر ماده۱۰۳ قانون مجازات اسلامی مصوب۱۳۹۲ ، اصل بر غیر قابل گذشت بودن جرایم بوده و تعیین جرایم قابل گذشت نیز به موجب قانون است. در ماده۱۰۴ قانون مجازات اسلامی اصلاحی۱۳۹۹ و سایر قوانین نیز به قابل گذشت بودن جرایم مذکور در این فصل تصریح نشده است؛ لذا این جرایم مشمول ماده۱۰۴ قانون مجازات اسلامی اص لاحی۱۳۹۹ نبوده و غیرقابل گذشت محسوب می.شوند