آرای قضایی مرتبط با ماده 1206

صرف در بازداشت بودن پلاک ثبتی دلالت بر خروج ملک از مالکیت زوج نمی نماید تا مشمول شرط تنصیف نشود.

اقارب فقط نسبت به آتیه می توانند مطالبه نفقه کنند ومطالبه نفقه گذشته اولاد به عنوان ضرر و زیان موجه نیست.

تعیین نفقه آتی فرزند مشترک و الزام زوج به پرداخت آن،منافاتی با پرداخت نفقه زوجه ندارد و در پرداخت های آتی به آنها(زوجه و فرزند مشترک)قابل احصاء و احتساب است.

حضور زوجه در منزل زوج و زندگی مشترک اماره ای بر پرداخت نفقه از جانب زوج می باشد.

نفقه فرزندی که به سن بلوغ رسیده باشد ، از جانب خود او قابل مطالبه است؛ بنابراین در صورت طرح دعوا از سوی مادر، قرار رد دعوا صادر می گردد.

در صورتی که در دعوی مطالبه نفقه، مبلغ درخواستی زوجه با توجه به وضعیت اقتصادی جامعه متعارف باشد، دادگاه می تواند بدون ارجاع به کارشناس، مبلغ مذکور را ملاک صدور حکم قرار دهد.

اگر مبلغ درخواستی زوجه بابت نفقه نسبت به شرایط اقتصادی جامعه متعارف باشد؛دادگاه بدون ارجاع به کارشناس، زوج را محکوم به پرداخت نفقه می نماید.

در صورتی که فرزندان مشترک، تحت حضانت مادر قرار داشته باشند، هرچند که اولویت حضانت آنها با پدر باشد، مادر می تواند جهت مطالبه نفقه فرزندان، طرح دعوی کند و خدشه ای بر سمت او وارد نیست.

پس از برقراری رابطه زوجیت، حقوق و تکالیف زوجین از جمله پرداخت نفقه در برابر یکدیگر برقرار می گردد و در صورت مطالبه نفقه، زوج باید دلیل بر پرداخت آن ارایه نماید. عنوان: مطالبه خسارت تاخیر تادیه نفقه پیام: خسارت تاخیر تادیه نفقه تا زمان اجرای حکم به دلیل مشخص نبودن تمکین زوجه قابل مطالبه نیست.

در صورتی که میزان نفقه پرداختی هر ماه توسط زوجه معین شود و مبلغ درخواستی زوجه متعارف با وضعیت اقتصادی جامعه باشد، قرار کارشناسی جهت تعیین میزان نفقه صادر نمی گردد.

تمکین شرط استحقاق زوجه نسبت به دریافت نفقه نیست، بلکه نشوز وی مانع آن است. بنابراین در دعوی مطالبه نفقه، صرف اثبات رابطه زوحیت برای الزام زوج به پرداخت نفقه کافی بوده و زوجه نیازی به اثبات در تمکین بودن خود ندارد.

محکوم کردن زوج نسبت به نفقه آینده زوجه که در زمان صدور حکم هنوز بر ذمه زوج مستقر نشده است، صحیح نیست.

دردوران عقد و زندگی زوجه درکنار خانواده اش، بنای طرفین بر عدم انفاق از سوی زوج است.

هرچند نفقه فرزند نسبت به آینده قابل مطالبه بوده و نفقه ایام گذشته قابلیت مطالبه را ندارد، ولی از زمان تقدیم دادخواست که به منزله مطالبه است، نفقه وی مورد حکم قرار می گیرد.

اقارب منحصرا نسبت به آتیه می توانند مطالبه نفقه نمایند و با استفاده از مفهوم مخالف این ماده، اقربا، از جمله فرزند، نمی توانند نفقه گذشته را مطالبه نمایند.

اجاره بهای منزل، جزیی از نفقه محسوب می‌شود و دادگاه باید در محاسبه میزان محکومیت زوج به پرداخت نفقه، آن را لحاظ کند.

اصل بر عدم پرداخت نفقه زوجه است و مرد باید پرداخت نفقه یا ناشره بودن زن را ثابت کند.

اثر حکم تمکین بر پرداخت نفقه، پس از قطعیت دادنامه است و تا قبل از آن، نفقه معوقه قابل مطالبه است.

نفقه فرزند بر عهده پدر است و به جهت آمره بودن مقررات مربوط به فرزند مشترک، تنظیم قرارداد بین مکلف (پدر) و طرف دیگر نمی تواند تکلیف شرعی و قانونی موصوف را از بین ببرد.

پدر در صورت استحقاق فرزند و تمکن مالی، تکلیف قانونی و شرعی به پرداخت نفقه دارد و این تکلیف به موجب توافق یا قرارداد، قابل اسقاط نیست.

ملاک در تجدیدنظرخواهی از آرای مربوط به نفقه فرزند که تنها در خصوص آینده قابل مطالبه می باشد مقداری است که کارشناس برای یک ماه آینده تعیین کرده است.

در صورت تعیین مبلغ متعارف و مناسب با موقعیت اجتماعی زوجه ضرورتی به اخذ نظریه کارشناسی در این زمینه نیست و دادگاه می تواند راسا اقدام به تعیین مبلغ نماید.

زمانی که زوجین در یک منزل زندگی مشترک دارند بر اساس قاعده اصاله الظهور زوج نفقه زوجه را پرداخت کرده است.

در ایامی که زوجین در منزل مشترک حضور دارند ظاهر بر پرداخت نفقه است.

در صورت احراز زندگی توامان زوجین در یک مسکن اصل بر دریافت نفقه است.