نشست قضایی درباره غایب مفقودالاثر

آیا برای صدور حکم موت فرضی غایب مفقودالاثر موضوع مواد ۱۰۱۹ و ۱۰۲۰ قانون مدنی، به خصوص بند یک ماده ۱۰۲۰، حتما باید پس از گذشت ده سال از آخرین خبری که از مفقود (غایب) رسیده، سن غایب به ۷۵ سال رسیده باشد یا خیر؟ آیا قبل از ۷۵ سال هم می شود حکم به موت فرضی صادر کرد یا خیر؟

هر چند موارد مندرج در بندهای ۱۰۲۰ قانون مدنی با توجه به صدر آن تمثیلی است، اما در خصوص پاسخ به سوال طرح شده که مشخصا ناظر به بند ۱ ماده ۱۰۲۰ قانون مدنی می باشد، الزاما باید همین شرایط (حداقل ۱۰ سال از آخرین خبری که از غایب رسیده سپری شده و سن غایب از ۷۵ سال گذشته باشد) رعایت شود، بنابراین نظریه اقلیت مورد تایید است. برای صدور حکم موت فرضی، ماده ۱۰۱۹ قانون مدنی که حکم کلی را بیان می کند و اساس و مبنای صدور حکم موت فرضی محسوب می شود مورد نظر است، یعنی باید از تاریخ آخرین خبری که از حیات غایب رسیده مدتی گذشته باشد که عادتا چنین شخصی زنده نمی ماند و بندهای ماده ۱۰۲۰ قانون مدنی از باب تمثیل است و حصری نیست و اگر برای دادگاه محرز شود که غایب به بیماری صعب العلاج مبتلا شده یا حادثه دیگری برای وی پیش آمده که عادتا شخص زنده نمی ماند، می تواند به استناد ماده ۱۰۱۹ قانون مدنی قبل از ۷۵ سال نیز حکم موت فرضی را صادر کند. برای صدور حکم موت فرضی، رعایت بندهای ۱ و ۲ و ۳ ماده ۱۰۲۰ و ماده ۱۰۲۲ قانون مدنی ضرورت دارد و لذا در خصوص بند یک ماده ۱۰۲۰ قانون مدنی به هیچ وجه نمی توان قبل از رسیدن سن غایب به ۷۵ سال حکم موت فرضی را صادر کرد. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۵