لاولکس پرسش
شخص الف بعد از اجرای صیغه طلاق علیه همسر سابق خود به اتهام اعمال دون زنا در ایام زوجیت، طرح شکایت نموده است؛ آیا الف ذینفع در طرح شکایت می باشد؟
نظر و پاسخ
در فرضی که پس از وقوع طلاق زوج به سبب رابطه با نامشروع از همسر سابق خود شکایتی داشته باشد، با انتفای رابطه زوجیت بقای سمت وی در طرح شکایت مواجه با مانع قانونی بوده و از شمول عنوان شاکی مذکور در ماده ۱۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال ۹۲ خارج است؛ ضمنا ضرورت بزه پوشی در جرایم منافی عفت نیز چنین استنباطی را تقویت می کند.
با عنایت به اینکه در فرض سوال علقه ازدواج میان اشخاص مرتفع گردیده است و از طرفی در جرایم منافی عفت، اصل اولیه استتار بزه می باشد و از سویی در غالب موارد طلاق صورت گرفته میان زوجین توافقی و با جهت کتمان موضوع می باشد و طرح شکایت پس از وقوع طلاق به منظور انتقام زوج از زوجه می باشد و نیز تفسیر مضیق و نیز تفسیر به نفع متهم اقتضا می نماید الف ذینفع در طرح شکایت نبوده و با طرح شکایت به استناد ماده ۳۸۳ و بند الف ماده ۳۴۰ قانون آیین دادرسی کیفری حسب مورد قرار منع یا موقوفی تعقیب صادر گردد.
در ماده ۱۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری عنوان شاکی بیان شده است نه شاکی خصوصی و از متن ماده ضرورتا ذینفع در موضوع برداشت نمی گردد و از طرفی مستندا به ماده ۱۰ و ۱۱ و ۱۴ قانون آیین دادرسی کیفری، بزه دیده شخصی است که از وقوع جرم متحمل ضرر و زیان شده و تعقیب مرتکب را بخواهد و در فرض سوال، زوج عملا از جهت حیثیتی و شرفی دچار خسارت معنوی گردیده است؛ لذا زوج شاکی تلقی می گردد؛ مضافا اینکه بزه در زمانی واقع گردیده است که علقه زوجیت میان اشخاص وجود داشته و از طرفی بحث استتار در جرایم منافی عفت زمانی مطرح است که اصولا شاکی وجود نداشته باشد؛ لذا رسیدگی باید ادامه یابد و حکم صادر گردد.
رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۸