نشست قضایی درباره چگونگی طرح دعوای نفی نسب به طرفیت شخصی که به عنوان وارث اعلام شده

در پرونده دعوای نفی نسب وراث مرحوم زوج که منحصر در برادران و خواهران هستند حدودا بعد از سی سال، دعوا مذکور را به طرفیت همسر زوج و فرزند آن ها مطرح می کنند و مدعی هستند فرزند مذکور، فرزند واقعی آن ها نیست و ادعای خواهان ها با توجه به تحقیق صورت گرفته مقرون به صحت است. با توجه به ماده ۱۱۶۲ قانون مدنی و مواد قبلی، آیا دعوی مذکور قابلیت استماع و رسیدگی را دارد؟

ماده استنادی از قانون مدنی و مواد قبلی آن ناظر به طرح دعوای نفی ولد از سوی زوج علیه همسرش است و موضوعی متفاوت از مورد سوال است. لذا طرح دعوای نفی نسب از طرف ورثه به طرفیت شخصی که به عنوان وارث قلمداد شده و مادر او، قابل استماع خواهد بود. در نتیجه نظر اتفاقی تایید می شود ماده ۱۱۶۲ قانون مدنی راجع به زوج است که چنان چه ادعا کرد فرزند مال وی نیست ظرف دو ماه می تواند چنین دعوایی را مطرح کند و مورد سوال، ارتباطی به ماده فوق ندارد. چنان چه زن و شوهر دارای فرزند نمی شوند و فرزندی را به عنوان فرزند خود انتخاب و اختیار کنند و شناسنامه هم برای او اخذ کنند؛ چنان چه زوج فوت کند و زوجه هم در حصر وراثت، آن فرزند را به عنوان فرزند خود و زوج اعلام کند مانع از این نیست که برادران و خواهران (که در خصوص سوال فوق که زوج وارث دیگری ندارد) بتوانند طرح دعوا کنند و قابلیت استماع را نیز دارد و دادگاه مکلف است به این ادعا رسیدگی کند و چنان چه برای دادگاه ثابت شد که فرزند متعلق به هیچ یک از زوج و زوجه نبوده است ادعای برادران و خواهران را بپذیرد و حکم مقتضی را صادر کند. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۰