مطالبه نفقه ایام گذشته

رای دادگاه بدوی در خصوص اتهامات انتسابی به ح.م. فرزند غ. با وکالت ف.ج. وکیل دادگستری دایر بر ارتکاب بزه‌های ترک انفاق و تهدید به ضررهای نفسی نسبت به زوجه اش نظر به شکایت م.ج. فرزند غ. با وکالت ف.ر. وکیل دادگستری، کیفرخواست صادره از شعبه 4 بازپرسی دادسرای ناحیه 2 تهران و ملاحظه مندرجات پرونده، گزارش مرجع انتظامی تهران، متون پیامک‌های ارسالی از ناحیه مشتکی‌عنه برای شاکی مذکور، ملاحظه نحوه مدافعات و اظهارات متهم و سایر قراین و امارات منعکسه در پرونده، بزه های انتسابی محرز و مسلم بوده، مستندا به مواد 642 و 669 قانون مجازات اسلامی و رعایت بند 2 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین رای بر محکومیت مجرم با رعایت بند 5 ماده 22 و ماده 47 قانون مجازات اسلامی از جهت ارتکاب جرم ترک انفاق به پرداخت مبلغ000/000/3 ریال جزای نقدی بدل از حبس در حق دولت صادر و اعلام می‌گردد و از بابت ارتکاب جرم تهدید به پرداخت مبلغ 000/000/2 ریال جزای نقدی بدل از حبس در حق دولت صادر و اعلام می-شود. رای صادره حضوری و ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ، قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران می‌باشد. رییس شعبه 1168 دادگاه عمومی جزایی تهران فراهانی رای دادگاه تجدیدنظر استان خانم ف.ج. به وکالت از آقای ح.م. به طرفیت خانم م.ج. از دادنامه شماره 00106 مورخ 15/2/92 شعبه 1168 دادگاه عمومی جزایی تهران تجدیدنظرخواسته طبق دادنامه مذکور تجدیدنظرخواه به اتهام تهدید همسرش به وسیله ارسال پیامک به پرداخت دویست هزار تومان و به اتهام ترک انفاق او به پرداخت سیصد هزار تومان جزای نقدی به صندوق دولت محکوم شده است. در مورد تهدید فوق‌الذکر تجدیدنظرخواه از اول منکر ارسال پیامک‌های تهدیدآمیز بوده اگرچه هر کس مسیول است تا از تلفن خود مراقبت نماید تا از آن سوءاستفاده نشود ولی بسیار مشاهده می‌شود که در یک خانواده از سیم کارت تلفن هم استفاده می‌کنند خصوصا متداول است که مرد برای همسرش سیم کارت تهیه می‌نماید یا سیم کارت خود را به او می‌دهد. تجدیدنظرخواه مدعی است همسرش از سیم کارت او برای ارسال پیامک استفاده نموده و این امر بعید به نظر نمی‌رسد و به عبارت دیگر امکان چنین وضعیتی در خانواده هست که اگر دلیل دیگری اضافه نشود دلیل موجود اتهام تهدید را اثبات نمی‌کند و در مورد ترک انفاق زوج ادعا نموده همسرش از منزل قهر کرده و رفته و وکیل زوجه اظهار داشته: اواخر آذرماه خانم از منزل شوهرش رفته. با توجه به گزارش پلیس 110 در تاریخ 3/10/91 خانم به منزل شوهرش مراجعه نموده و با درب بسته روبرو شده ترک انفاق گذشته حتی اگر ثابت هم بشود دین است بر عهده شوهر که از جهت حقوقی قابل مطالبه است و جنبه کیفری ندارد. همین که خانم به منزل شوهر مراجعه نموده قرینه‌ای بر قصد تمکین او از شوهر است و شوهر نمی‌تواند به بهانه ای مانع ورود همسرش به منزل شود و از انفاق به او که نوع ابتدایی آن پذیرش در منزل است خودداری نماید ولی ترک منزل از جانب زوجه که حداقل آن حسب اظهارات شاکیه سه (3) روز بوده این نگرانی را در ذهن مسیول خانواده ایجاد می‌کند که برای حفظ اموال که معمولا پدر خانواده مسیولیت بیشتری دارد به درب قفل مناسب نصب نماید و شوهر نیز در این پرونده اظهار داشته برای سکونت منزل خود را به جای دیگر منتقل نموده. زوجه از تمایل خود برای رفتن به منزل شوهر و تمکین از او به شوهرش اطلاعی نداده تا در صورت ممانعت او جرم ترک انفاق واقع شده باشد. بنابراین در حدی که ادعا شده دلیل کافی بر وقوع جرم تهدید و ترک انفاق ارایه و تحصیل نشده و تجدیدنظرخواهی موجه است. به استناد مواد 257 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و 22 از قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب رای صادره نقض و رای به برایت آقای ح.م. صادر می گردد. این رای قطعی است. رییس شعبه 48 دادگاه تجدیدنظر استان تهران مستشار دادگاه میر احمدی رفعت فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رای