رأی دادگاه بدوی درخصوص دعوی م.س. فرزند س. با وکالت ب.ن. به طرفیت ر.ک. فرزند ب. به خواسته صدور حکم بر محکومیت خوانده به جبران زیان معنوی به سبب لطمه به حیثیت و اعتبار شخصی و خانوادگی خواهان مستندا به مواد 1 و 10 قانون مسئولیت مدنی ماحصل ادعای خواهان این است خوانده دعوی همسر رسمی و قانونی من بوده است با طرح ادعاهای واهی دادخواستی به خواسته طلاق طرح که حکم به بطلان دعوی ایشان صادر شده است در نهایت با مطرح شدن موضوع در شعبه 47 دادگاه تجدیدنظر تهران حکم طلاق صادر شده است بعد از قطعیت رأی طلاق ایشان با ارائه مدارک مجعول اقدام به نشر اکاذیب علیه بنده در محیط دانشگاهی نموده است اقدام ایشان لطمات جبران ناپذیری به حیثیت شغلی و شخصی و خانوادگی اینجانب وارد کرده است در خصوص نشر اکاذیب علیه ایشان اقدام به طرح شکایت کیفری نمودم که محکوم به پرداخت جزای نقدی شدند حال تقاضای محکومیت خوانده به جبران زیان معنوی وارد شده را دارم با عنایت به اینکه خوانده در مقام احقاق حق و رفع ظلم از خود اقدام به طرح دعوی علیه خواهان نموده است محکوم نمودن افراد به جبران خسارت معنوی به جهت طرح دعوی آنها را از احقاق حق خود باز خواهد گذاشت و وکیل خواهان دلیلی بر اثبات تأثری که صدور حکم به زیان معنوی را ایجاب کند ارائه نداده است لذا دادگاه دعوی خواهان را وارد تشخیص نداده استنادا به ماده 1257 قانون مدنی و 198 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می نماید. رأی صادره ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران است. دادرس شعبه 208 دادگاه عمومی حقوقی تهران کرمی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در این پرونده آقای م.س.با وکالت آقای ب.ن.به طرفیت خانم ر.ک.از دادنامه شماره 433 3/7/91 شعبه 208 دادگاه عمومی حقوقی تهران تجدیدنظرخواهی نموده است بر اساس مفاد دادخواستی که تجدیدنظر خواه به دادگاه بدوی ارایه نموده تجدیدنظرخوانده همسر وی بوده که پس از طرح دعوای طلاق به موجب دادنامه شماره 1583 28/9/89 شعبه 47 دادگاه تجدیدنظر استان تهران حکم طلاق وی صادر گردیده است که پس از انجام فرجام خواهی شعبه 8 دیوان عالی کشور با صدور دادنامه شماره 991 4/12/89 فرجام خواهی را مردود و دادنامه مزبور را تایید نموده است تجدیدنظرخوانده برای صدور حکم طلاق مدارکی به ظاهر منتسب به وزارت اطلاعات که دلالت بر سابقه محکومیت وی دارد ارایه نموده در حالی که مدارک مزبور مجعول بوده و مشارالیها با علم به مجعول و کذب بودن آن مستند طرح دعوی طلاق قرار داده و با ارایه این اسناد لطمات جبران ناپذیری به حیثیت شغلی و شخصی و خانوادگی وی وارد نموده به همین دلیل و برای جلوگیری از ارایه نشر اکاذیب و اثبات ساختگی بودن مدارک مزبور شکایتی در دادسرای ناحیه 12 تهران طرح نموده که با صدور کیفر خواست پرونده به شعبه 1004 دادگاه عمومی جزایی تهران ارسال گردیده و شعبه مزبور پس از رسیدگی کذب بودن محتوای مدارک مزبور را احراز و با صدور دادنامه شماره 613 20/6/90 تجدیدنظرخوانده را علاوه بر اعاده حیثیت تجدیدنظرخواه به پرداخت مبلغ پنج میلیون ریال جریمه محکوم نموده که با تجدیدنظرخواهی به عمل آمده شعبه 9 دادگاه تجدیدنظر استان تهران با رد تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته را عینا تأیید نموده، بر این اساس خواستار صدور حکم مبنی بر جبران زیان معنوی بر اساس مواد یک و ده قانون مسئولیت مدنی گردیده است که طبق مفاد دادنامه تجدیدنظرخواسته با توجه به اینکه تجدیدنظرخوانده در مقام احقاق حق و رفع ظلم از خود اقدام به طرح دعوی علیه تجدیدنظرخواه نموده و با عنایت به اینکه تجدیدنظرخواه دلیلی بر اثبات تأثیری که صدور حکم به زیان معنوی را ایجاب کند ارایه نداده است حکم به رد دعوای تجدیدنظرخواه صادر گردیده است که بنا به مراتب فوق نظر به اینکه بر اساس مفاد دادنامه شماره 613 20/6/90 شعبه 1004 دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب دادنامه شماره 563 21/5/91 شعبه نهم دادگاه تجدیدنظر استان تهران تأیید گردیده با احراز جعلی بودن مدارک استنادی تجدیدنظرخوانده حکم به اعاده حیثیت از تجدیدنظرخوانده صادر گردیده لذا با احراز تقصیر تجدیدنظرخوانده در ورود ضرر معنوی به تجدیدنظرخواه، تجدیدنظرخواهی وی را منطبق با بند ج ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی تشخیص با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته به تجویز ماده 358 همین قانون و مواد 1 و 10 قانون مسئولیت مدنی حکم به الزام تجدیدنظرخوانده نسبت به عذرخواهی از تجدیدنظرخواه از طریق درج در روزنامه های کثیرالانتشار صادر و اعلام می نماید. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 56 دادگاه تجدیدنظر استان تهران مستشار دادگاه اهوارکی نوروزی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی