رای خلاصه جریان پرونده بر اساس دادنامه 950055 95/1/21 صادره از شعبه 1 دادگاه انقلاب اسلامی همدان، آقای ج.ع. به اتهام وارد کردن بیست گرم و سی سانت هرویین به زندان بار سوم و دوازده عدد قرص متادون به تحمل سی سال حبس و یکصد و بیست میلیون ریال جریمه و هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم شده لکن در خصوص قرص متادون تبریه شده است. برگ اول پرونده، صورتمجلس تحویل مواد به انبار است که حاکی از چهار گرم و سی سانت هرویین می باشد و در برگ دوم گزارش شده از مقعد زندانی مقداری مواد آب بندی شده مشکوک به هرویین کشف شد و از کاپشن وی مقداری مواد آب بندی شده و باز شده به همراه دوازده عدد قرص روانگردان به صورت جاساز در کاپشن کشف شده است. در اولین بازجویی، از متهم سوال شده آیا قبول داری که مواد متعلق به شماست؟ جواب داده: بله فقط اونی که تو دستشویی گیر کرده را قبول دارم. سوال شده انگیزه شما از وارد کردن مواد به داخل زندان چه بوده؟ پاسخ داده : اعتیاد. در صفحه 7 پرونده برگ دیگری از صورتمجلس تحویل مواد ضمیمه است که در آن شانزده گرم هرویین گل ذکر شده است. و در صفحه بعد از آن گزارش شده زندانی به نام ج.ع. که از مرخصی برگشته در اطاق قرنطینه، تحت نظر بود به جورابی که بالای سرش گذاشته بود مشکوک شده مقداری مواد مشکوک به هرویین کشف و ضبط شد و کشفیات مجدد یک عدد داشته لیکن در برگ بازجویی گفته است. قبول ندارم در نزد بازپرس نیز اتهام خود را قبول نکرده است. در ص 18-17 از شخصی بنام الف.ن. تحقیق شده که درباره کشف مواد و نحوه آن توضیح داده است. در ص 19 نیز از آقای م.ی. در این خصوص تحقیق شده است. در ص 22 مجددا در بازپرسی از متهم تحقیق شده اظهار داشته قبول ندارم من موادی نداشتم همه دروغ می گویند. من مواد دفع نکردم قبول ندارم. کاپشن مال من است ولی اطلاعی از وجود مواد ندارم . در ص 26 پاسخ استعلام بیان شده اقلام کشف شده از متهم تولید داخل بوده و نوع سفید رنگ کوچک قرص هیوسین، ضد اسپاسم دستگاه گوارش و نوع بزرگتر چهار خط متادون 20 میلی که مخدر می باشد. در بازجویی مجدد ص 32 بیان داشته قبول دارم دفاع خاصی ندارم (در مورد قرص متادون). پس از صدور کیفر خواست پرونده به شعبه 1 دادگاه انقلاب اسلامی همدان ارجاع شده متهم با ارسال نامه ای از زندان اظهار داشته موادی که در بند قرنطینه از دو جای مختلف این بند کشف شده بناحق به من نسبت داده شده استدعای بررسی مجدد دارم. آقای ع.ق.ب. به وکالت از متهم در جریان رسیدگی وارد و طی دو برگ لایحه در دفاع از متهم بیان داشته: 1 در محل کشف مواد، علاوه بر متهم پنج نفر دیگر نیز بوده اند. 2 قسمتی از مواد، داخل جورابی کشف شده که تعلق به وی نداشته و اطلاعی از جوراب و محتویات آن نداشته است. تقاضای برایت وی را بلحاظ انکار شدید دارم. در تاریخ 95/1/21 دادگاه بدون حضور وکیل متهم تشکیل شده متهم پس از تفهیم اتهام بیان داشته قبول ندارم. من اطلاعی ندارم و 4 گرم از مواد در دفتر آقای یعقوبی پیدا شده که ادعا کرده اند از کاپشن من پیدا شده و تحت فشار 16 گرم را اقرار کرده ام و لکن الان قبول ندارم و هیچ موادی از من کشف نشده است. اقرار قبلی در اثر شکنجه بوده و الان قبول ندارم و موادی از من کشف نشده است. در صورت مجلس آمده است: وکیل متهم حضور ندارد لایحه تقدیم نموده در نهایت با صدور دادنامه 55-95 95/1/21 متهم به 30 سال حبس و یک صد و بیست میلیون ریال جزای نقدی و 74 ضربه شلاق محکوم شده و در خصوص متادون تبریه شده است. رای صادره در تاریخ 95/1/29 ابلاغ شده و در تاریخ 95/2/5 به وکیل متهم ابلاغ گردیده مشارالیه با تقدیم سه برگ لایحه فرجام خواهی نموده و طی آن بیان داشته: 1 عدم تناسب مجازات تعیینی و موکل بنده در مورد هرویین فقط یک سابقه دارد. 2 در مورد نحوه کشف، بدون حضور موکل در محل بدون حفاظ می تواند توسط هر کسی جاسازی شود کشف شده و 16 گرم در وسایلی کشف شده که تعلق به موکل نداشته این لایحه به شماره 27-71 95/2/7 ثبت شده است. هییت شعبه با توجه به مراتب فوق به شرح برگ آتی مبادرت به صدور رای می نماید. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید . پس از قرایت گزارش آقای علیرضا رحمانی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای حمید رضا مهاجری دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر« تقاضای رسیدگی قانونی را دارم. »; در خصوص دادنامه شماره 9509978117100055 95/1/21 مشاوره نموده چنین رای می دهد : رای شعبه دیوان عالی کشور با توجه به اینکه دادنامه های 1193-90 90/8/21 و 857-93 93/4/8 که تصویر آنها ضمیمه است. موضوع سوابق را بند 4 ماده 8 و بند 3 ماده 8 قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر بیان نموده است و در این مرحله دادنامه صادره فوق الذکر بند 5 ماده 8 موضوع حکم قرار گرفته تکرار جرم موضوع ماده 9 قانون مذکور را ایجاد نکرده بعلاوه اینکه جلسه دادگاه بدون حضور وکیل تشکیل شده در حالیکه مطابق ماده 348 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال 1392 حضور وکیل الزامی و عدم رعایت این قانون با توجه به آمره بودن آن موجب بی اعتباری جلسه دادگاه شده است. فرجام خواهی آقای ع.ق.ب. به وکالت از آقای ج.ع. نسبت به دادنامه فوق الذکر موجه و وارد تشخیص داده شده با استناد به بند 4 قسمت ب ماده 469 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 92/12/4 با اصلاحات و الحاقات بعدی ضمن نقض دادنامه صادره پرونده به شعبه هم عرض دادگاه صادر کننده آن ارجاع می گردد . شعبه50 دیوان عالی کشور - رییس و مستشار محمد حسین راضی - علیرضا رحمانی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رای