نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۵۳۸ مورخ ۱۴۰۴/۱۰/۱۴

با توجه به بند۷ ماده۴۲۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب۱۳۷۹ و تعریف سند مکتوم، چنانچه پس از صدور رای قطعی، رای دیگری صادر شود که بر حقانیت درخواست ک ننده اعاده دادرسی حکایت داشته باشد؛ مانند آنکه در پرونده مطالبه وجه چک، پس از محکومیت صادر کننده به ،پرداخت آن امانی بودن چک اثبات و حکم مجازات دارنده به عنوان خیانت در امانت صادر شود، آیا می توان آن را به عنوان کاشفیت در حقانیت درخواست کننده اعاده دادرسی دانست؟ به عبارت دیگر، آیا می توان ب ر اساس بند۷ ماده۴۲۶ یاد شده در چنین فرضی درخواست اعاده دادرسی را پذیرفت؟

اولا، به طور کلی مقصود از سند مکتوم موضوع بند۷ ماده۴۲۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب۱۳۷۹ ، سندی است که در جریان دادرسی منتهی به صدور رای وجود داشته است؛ اما به صورت واقعی مکتوم بوده و در طی این فرایند، سند در اختیار مستدعی دادرسی نبوده است و پس از قطعیت رای در دسترس قر.ار گیرد ثانیا، درخواست اعاده دادرسی به استناد رای موخر التصویب نسبت به رای مقدم بر آن با بند۷ ماده۴۲۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب۱۳۷۹ ، منطبق نمی باشد؛ زیرا با توجه به توضیحات پیش گفته، رای موخر الصدور؛ از جمله اسناد م کتوم مقرر در بند۷ ماده یاد شده نمی.باشد ثالثا، در فرض سوال که فرد با ارایه چکی که از طریق خیانت در امانت تحصیل شده، مرتکب رفتاری حیله آمیز شده و دادگاه را در استحقاق خود در دعوای مطالبه وجه آن فریب داده است؛ می تواند از مصادیق حیله و تقلب مذکور در بند۵ ماده۴۲۶ قانون یاد شده باشد؛ اما در هر صورت تشخیص مصداق بر عهده مرجع قضایی رسیدگی.کننده به اعاده دادرسی است