نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۳/۸۹۷ مورخ ۱۴۰۳/۱۲/۱۹

با عنایت به ماده۳۵ قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران م صوب۱۴۰۲، رسیدگی به پرونده های موضوع این ماده در شهرهای غیر بزرگ )پرجمعیت(، در صلاحیت کدام مرجع است؟ آیا باید در شعب ویژه مرکز استان رسیدگی شود و یا آنکه در نزدیک ترین شعبه ویژه )در شهر پرجمعیت( رسیدگی شود و یا آنکه رسیدگی در صلاحیت دادگاه عمومی حقوقی است؟

در بند»الف « ماده۳۵ قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مصوب۱۴۰۲ رسیدگی به اختلافات حقوقی اشخاص تحت نظارت با یکدیگر و با مشتریان آنها و سایر اشخاص ذی ربط که مرتبط با موضوع فعالیت مصرح در اساسنامه اشخاص تحت نظارت باشد، بر عهده شعب ویژه رسیدگی به اختلاف ات بانکی دانسته شده است. وفق ای ن ماده این شعب در محدوده امکانات قوه قضاییه در مراکز استان ها و شهرهای پرجمعیت تشکیل می شود و شامل شعب بدوی و تجدیدنظر است و به موجب بند»پ « همین ماده شعب یادشده از حیث دادرسی و هزینه دادرسی تابع قوانین مربوط هستند؛ بر این اس اس، رسیدگی به پرونده های موضوع این ماده در شهرهای غیر پرجمعیت که در واقع فاقد شعب ویژه است، با لحاظ بند»پ « ماده یادشده در صلاحیت شعبه بدوی ویژه مستقر در مرکز استان است؛ زیرا برخلاف دیگر قوانین و مقررات حاکم قانونگذار در بند»الف « ماده۳۵ یادشده ذکری از رس یدگی در شعبه ویژه نزدیکترین حوزه قضایی به میان نیاورده است )مانند آنچه در تبصره۲ ماده یک قانون حمایت خانواده مصوب۱۳۹۱ آمده است(؛ لذا در فرض سوال، شعبه بدوی ویژه مستقر در مرکز استان و نه دادگاه عمومی حقوقی .محل، صالح به ر