نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۳/۸۸۵ مورخ ۱۴۰۴/۰۴/۲۱

۷/۱۴۰۳/۸۸۵ · ۸۸۵-۱۲۷-۱۴۰۳ح · ۱۴۰۴/۰۴/۲۱

پرسش

چنانچه خواهان با طرح دعوا به شهادت شهود برای اثبات امری که شهادت با آن ممکن است، استناد و تصریح کند؛ اما دادگاه بدوی و تجدیدنظر به این درخواست توجه نکنند و در نهایت حکم علیه خواهان صادر شود و این رفتار قضات در دادگاه انتظامی قضات تخلف انتظامی تلقی شود؛ آیا این امر می تواند از موجبات اعاده دادرسی باشد؟ از آنجا که در نتیجه اقدام مرجع قضایی رسیدگی کننده، شهادت شهود استماع نشده و این دلیل از دسترس خارج شده است، آیا این امر می تواند سند مکتوم موضوع بند۷ ماده۴۲۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در ام ور مدنی مصوب۱۳۷۹ تلقی شده و از موجبات اعاد دادرسی محسوب شود؟

پاسخ

مقصود از سند مکتوم موضوع بند۷ ماده۴۲۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب۱۳۷۹ ، سندی است که در جریان دادرسی منتهی به صدور رای به صورت واقعی مکتوم بوده و در طی ای ن فرایند، سند در اختیار مستدعی دادرسی نبوده است و بر این اساس، صرف عدم توجه دادگاه به درخواست خواهان برای استماع شهادت شهود و صدور رای بر بی حقی وی و محکومیت انتظامی قاضی رسیدگی کننده از این حیث ، آنگونه که در فرض سوال آمده است، موجبی برای تلقی این امر به عنوان مکتوم بودن سند و پذیرش اعاده دادرسی نیست و مدعی می تواند اعمال ماده۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ را در خصوص این رای درخواست کند

مواد قانونی مرتبط

۲ مورد
نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۳/۸۸۵ مورخ ۱۴۰۴/۰۴/۲۱ | لاولکس