نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۳/۶۳۲ مورخ ۱۴۰۳/۱۱/۱۴

محدوده اختیار مقام قضایی در محرومیت یا ممنوعیت از ملاقات، تماس یا ارتباط با خانواده یا بستگان در موارد زیر به چه میزان می باشد؟۱ - هنگامی که مظنون دستگیر شده و توسط ضابطان تحت نظر قرار می.گیرد ۲ - در مواردی که مت.هم تحت قرار تامین کیفری است و برای انجام تحقیقات مقدماتی در اختیار ضابطان قرار دارد ۳ - در شرایطی که تحقیقات مورد نظر مقام قضایی نزد ضابطان پایان یافته و متهم با قرار تامین کیفری، به موسسه .کیفری )بازداشتگاه یا زندان( معرفی شده است ۴ - تحقیقات مقدماتی در دا دسرا پایان یافته و متهم همچنان تحت قرار تامین کیفری است؛ اما پرونده با صدور .کیفرخواست به دادگاه فرستاده شده و هنوز دادرسی انجام نشده است ۵ - .در مواردی که جریان دادرسی برقرار است؛ اما هنوز دادگاه ختم رسیدگی را اعلام نکرده است ۶ - پس از صدور حکم قطعی شخص به عنوان محکوم به حبس در زندان است. در این صورت آیا می توان ممنوع الملاقات یا ممنوع التماس یا ممنوعیت ارتباط با خانواده و بستگان را در حکم دادگاه مقرر کرد؟

مستفاد از اصول دوم و بیست و دوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و بندهای۵ و۶ ماده واحده قانو ن احترام به آزادی های مشروع و حفظ حقوق شهروندی مصوب۱۳۸۳ و مواد۴ ، ۶ ، ۷ ، ۵۰ و۵۲۴ قانون آیین دادرسی کیفری و مواد۴۰ و۴۱ آیین نامه اجرایی سازمان زندان ها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور مصوب۱۴۰۰ ملاقات متهم تحت نظر و بازداشتی و محکوم علیه زندانی با اعضای خ انواده و بستگان خود و ارتباط مخابراتی با ایشان از جمله حقوق متهمان و محکومان است و محرومیت از حقوق مذکور به دستور مقام قضایی در صور مختلف، نیازمند تجویز قانون است؛ بنابراین در فروض متعدد ذکر شده در استعلام با استفاده از قسمت اخیر ماده۵۰ و بند»الف « ماده۲۳۸ قانون آیین دادرسی کیفری، چنانچه در جریان تحقیقات مقدماتی یا دادرسی، مقامات قضایی دادسرا یا دادگاه بنا به جهاتی از قبیل حفظ آثار و ادله جرم یا جلوگیری از تبانی متهم با سایر متهمان یا شهود و مطلعان واقعه یا خودداری شهود از ادای شهادت، محرومیت از ملاقات ب ا بستگان یا محرومیت از تماس تلفنی متهم یا زندانی را ضروری تشخیص دهند، صرفا تا رفع ضرورت مذکور، می توانند در قالب دستور قضایی، محرومیت های مذکور را .اعمال نمایند