لاولکس پرسش
مطابق با تبصره۲ ماده۴۱ قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز در کلیه جرایم موضوع این قانون به استثنای موارد مندرج در ماده۲۱، در صورت بیم اختفای ادله فرار متهم و تبانی و نیز در کلیه پرونده های با ارزش بالای یکصد میلیون ریال، صدور قرار وثیقه متناسب با مجازات مقرر الزامی است. بر این اساس، صدور قرار وثیقه در خصوص اشخاص حقیقی مرتکب با ابهامی مواجه نیست؛ لیکن در فروضی که تخلف قاچاق به نام یا در راستای منافع اشخاص حقوقی صورت پذیرفته و بدین ترتیب تخلف ارتکابی موجد مسوولیت کیفری برای این اشخاص نیز باشد، موضوع محل بحث و اختلاف نظر است. نظر به این که بنا به تجویز ماده۵۱ قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز در مواردی که شرایط و ضوابط رسیدگی در این قانون پیش بینی نشده، مطابق قانون آیین دادرسی کیفری رفتار خواهد شد و از آن جایی که در این مهم نیز قانون آیین دادرسی کیفری در صورت وجود دلیل کافی دایر بر توجه اتهام به شخص حقوقی به مو جب ماده۶۹۰ قرارهای تامینی خاصی شامل ممنوعیت بعضی از فعالیت شغلی زمینه ساز ارتکاب مجدد جرم و منع تغییرات ارادی در وضعیت شرکت را پیش بینی نموده است؛ لذا نظر به مراتب فوق و با توجه به این که قانون مبارزه با قاچاق کالا وارز یک قانون خاص و متضمن احکام و ضوابط دادرسی افتراقی پیرامون تخلفات و جرایم قاچاق کالا و ارز بوده و در تبصره۲ ماده۴۱ این قانون هم صرفا به ضرورت صدور قرار وثیقه اشاره شده است، دستور فرمایید پیرامون قرارهای تامین قابل صدور در خصوص اشخاص حقوقی متهم به قاچاق کالا و ارز نظریه آن اداره کل را اعلا.م نمایید
پاسخ
اولا، حکم موضوع تبصره۲ ماده۴۱ قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب۱۳۹۲ با توجه به سیاق عبارت مذکور .در ماده موصوف به مواردی انصراف دارد که شخص حقیقی به ارتکاب جرایم موضوع این قانون متهم است ثانیا، مطابق ماده۵۱ قانون یاد شده، در موار د سکوت این قانون، قانون آیین دادرسی کیفری حاکم است و از آن جا که قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب۱۳۹۲ در خصوص قرارهای تامین قابل صدور در مواردی که مسوولیت کیفری متوجه شخص حقوقی است ساکت است، در صورت اقتضاء منحصرا قرارهای تامین موضوع ماده۶۹۰ و تامین خواسته موضوع ماده۶۹۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ صادر می.شود