نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۵۹۶ مورخ ۱۴۰۰/۰۹/۱۵

همان گونه که مستحضرید طبق رای وحدت رویه شماره۷۵۹ هیات عمومی دیوان عالی کشور در مورد مجازات جرایمی که طبق قانون جزای نقدی نسبی است با توجه به حکم مقرر در تبصره۳ ماده۱۹ مجازات اسلامی تعزیر درجه هفت محسوب می شود آیا حکم مقرر در رای وحدت رویه صرفا در خصوص تعیین تکلیف مرجع صالحه برای رسیدگی به اتهام است یا این که با توجه به درجه هفت اعلام کردن بزه برای مثال تغییر غیر مجاز کاربری اراضی زراعی و باغ ها امکان تعیین جزای نقدی خارج از جزای نقدی تعیین شده در درجه هفت از ماده۱۹ قانون مجازات اسلامی برای دادگاه رسیدگی کننده به موضوع اتهامی وجود ندارد؟

رای وحدت رویه شماره۷۵۹ مورخ۲۰/۴/۱۳۹۶ هیات عمومی دیوان عالی کشور که مجازات جرایمی که طبق قانون جزای نقدی نسبی است را با توجه به حکم مقرر در تبصره۳ ماده۱۹ قانون مجازات اسلامی مصوب۱۳۹۲ درجه هفت محسوب کرده است، صرفا در مقام تعیین درجه جرایم دارای چنین مجازات هایی است و همان طور که در تبصره۴ ماده۱۹ این قانون مقرر شده است، تاثیری در میزان جزای نقدی مذکور در قانون برای جرایم با مجازات از این نوع ندارد. بنا به مراتب پیش گفته و لحاظ اصل قانونی بودن مجازات ها، دادگاه در تعیین مجازات برای جرم تغییر غیر مجاز کاربری اراضی زراعی و باغ ها باید طبق ماده۳ قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها مصوب ۱۳۷۴ با اصلا حات بعدی، با توجه به بهای اراضی تغییر کاربری یافته، مرتکب را به جزای نقدی از یک تا سه برابر ارزش روز اراضی محکوم کند و نمی.تواند برای مرتکب جزای نقدی درجه هفت تعیین کند