نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۶۶۹ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۱۴

احتراما در پرونده هایی که قابل فرجام هستند مانند اثبات نسب و طلاق آیا کارآموز وکالت می تواند حق فرجام خو اهی را ساقط نماید و همچنین چنانچه در پرونده طلاق که زوج به همسرش وکالت در طلاق داده اگر زوج در جلسه حاضر و اعلام نماید که با طلاق مخالف است و حاضر نیست حق تجدید نظر و فرجام خواهی را ساقط نماید چه باید کرد اگر وکیل مع .الواسطه حق تجدیدنظر را خود ساقط نماید

وفق تبصره۳ ماده۶ قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستری مصوب۱۳۷۶ ، کارآموزان وکالت حق وکالت در دعوایی که مرجع تجدید نظر از احکام آن ها دیوان عالی کشور است را، ندارند؛ اما قبول وکالت در تمامی دعاوی مدنی و کیفری که رسیدگی به درخواست تجدید نظر از احکام آن ها در صلاحیت دادگاه تجدید نظر استان است، توسط کارآموزان وکالت قانونا فاقد اشکال است. همچنین طبق بند»ب « ماده۳۳۱ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ کلیه احکام صادره در دعاوی غیرمالی قابل تجدید نظر و مرجع رسیدگی به درخوا ست تجدید نظر نیز به موجب ماده ۳۳۴ همین قانون دادگاه تجدید نظر مرکز همان استان است؛ بنابراین در خصوص اعتراض به احکام مربوط به فسخ نکاح و طلاق که قبلا رسیدگی به آن در دیوان عالی کشور بوده است، اکنون با افزایش صلاحیت دادگاه تجدید نظر، در صلاحیت این مرجع قرار گرفته وکارآموزان وکالت حق قبول وکالت این دعاوی را دارند. با این وجود و با توجه به رای وحدت رویه شماره۶۶۶ مورخ۱۹/۳/۱۳۸۳ هیات عمومی دیوان عالی کشور، کارآموزان وکالت اجازه فرجام خواهی نسبت به احکام صادره در خصوص این دعاوی در دیوان عالی کشور و یا ورود به پر.وندههایی که در این مرجع مطرح است را ندارند