نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۳۹۵ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۲۸

در یک پرونده خواهان با ارایه مدرکیه هم مدعی خرید از خوانده شده است، و با طرح دعوا تنفیذ و تحویل مبیع حکم به محکومیت صادر می گرد.د در پرونده دیگر خواهان دیگری با مدرکیه دیگری با همان خوانده پرونده اول، حکم به محکومیت تحویل مبیع صادر می گردد. و دادگاه از هر دو پرونده بی اطلاع و هر دو حکم قطعی و به مرحله اجرای احکام پس از صدور اجراییه می.رسد حال دو محکوم له برای یک ملک اجراییه گرفته اند. در این صورت تکلیف اجرا چیست؟ کدام حکم مقدم یا موخر معتبر است آیا مجرای اعاده ی دادرسی است یا اعتراض ثالث توسط کدام یک؟

در فرض سوال که راجع به یک ملک به نفع دو نفر، حکم به تحویل مبیع صادر و منجر به صدور اجراییه شده است، با توجه به ملاک مواد۳۷۶ و بند۴ ماده۴۲۶ و۴۳۹ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب۱۳۷۹ و اصل معتبر بودن حکم اول، حکم اول قابل اجراست و حکم دوم مانع اجرای حکم اول نیست و در فرض سوال محکوم له حکم دوم می تواند نسبت به حکم اول اعتراض ثالث حکمی نماید و تا زم انی که دادگاه برابر ماده۴۲۴ قانون یادشده، قرار تاخیر اجرای حکم اول را صادر نکرده است، این حکم اجرا خواهد شد. شایسته ذکر است از آن جا که در فرض سوال اصحاب احکام فوق متفاوت هستند، موضوع از مصادیق اعاده دادرسی نیست. همچنین در صورتی که قضات ذی ربط، حکم اول را خلاف شرع بین بدانند، برابر ماده۳ دستورالعمل اجرایی ماده۴۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۷/۹/۱۳۹۸ ریاست محترم قوه قضاییه، رفتار می شود و با تجویز اعاده دادرسی توسط رییس قوه قضاییه وفق تبصره ماده۹ دستورالعمل یادشده، اجرای حکم به تعویق می.افتد