نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۰۵۰ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۲۱

۱ - چنانچه دیوان عالی کشور در مقام فرجام خواهی، استنادات و جهات قانونی رای فرجام خواسته را اشتباه بداند، آیا می تواند با تلقی آن به عنوان نقص تحقیقات و در راستای بند دوم ماده۴۶۹ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ ، پرونده را به همان دادگاه صادرکننده رای اعاده کند؟ به عبارت دیگر، آیا»تلقی به نقص تحقیقات «در این گونه مو ارد وجاهت قانونی دارد و اساسا نحوه رسیدگی دادگاه چگونه است؟ آیا صرفا مکلف به رفع ایرادات مستندات و جهات قانونی است یا این که باید رسیدگی کامل کند؟ ۲ - چنانچه در ش هرستان هایی دادگاه انقلاب با تعدد قاضی تشکیل شود و شهرستان همجوار آن که از حیث بعد مسافت به آن نزدیک تر است با جرایم در صلاحیت دادگاه انقلاب با تعدد قاضی مواجه شود، کدام دادگاه صالح به رسیدگی است؛ دادگاه انقلاب مرکز استان و یا دادگاهی که از نظر بعد مسافت ن زدیک تر به آن است؟

۱ - در فرض سوال تشخیص مصادیق نقص تحقیقات با دیوان عالی کشور است و مرجع تالی موظف به تبعیت از نظر .مرجع عالی است ۲ - چنانچه مطابق ماده۲۹۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ به تشخیص رییس قوه قضاییه در حوزه قضایی شهرستان دادگاه انقلاب تشکیل شود، صلاحیت این دادگاه منحصر به جرایم واقع در حوزه قضایی همان شهرستان است و حکم ذیل تبصره یک ماده۲۹۶ قانون پیش گفته که ناظر به صلاحیت دادگاه کیفری یک برای رسیدگی به جرایمی است که در نزدیکترین حوزه قضایی به آن واقع می شود، به دادگاه انقلاب قابل تسری نیست و تبصره ماده۲۹۷ قانون یادشده نیز ناظر بر شیوه رسیدگی دادگاه کیفری یک )مواد مندرج در فصل چهارم از بخش سوم قانون آیین دادرسی کیفری( است .و از موضوع صلاحیت انصراف دارد