رای وحدت رویه شماره 767 مورخ 1397/1/21 هیات عمومی دیوان عالی کشور: مطابق مقررات مواد ۱۵۷ و ۱۸۸ قانون کار مصوب ۱۳۶۹ رسیدگی به اختلافات فردی کارگر و کارفرما که از اجرای این قانون ناشی شده باشد در صلاحیت هیاتهای تشخیص و حل اختلاف است و مشمولین مقررات قانون استخدام کشوری از قلمرو آن خارج میباشند و چون خواسته مورد مطالبه خواهان به معوقات مالی بازنشستگی زمان اجرای مقررات قانون استخدام کشوری و قبل از واگذاری شرکت مخابرات به بخش خصوصی ارتباط دارد لذا با توجه به مراتب مذکور و مقررات ماده ۱۰ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی و نوع خواسته (مطالبه وجه) رسیدگی به این قبیل دعاوی در صلاحیت دادگاههای دادگستری است و به نظر اکثریت قاطع اعضای هیات عمومی، رای شعبه سوم دیوان عالی کشور در حدی که با این نظریه انطباق داشته باشد، صحیح و قانونی تشخیص میگردد. این رای مطابق مقررات ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری، در موارد مشابه، برای شعب دیوان عالی کشور، دادگاهها و سایر مراجع اعم از قضایی و غیر آن لازمالاتباع است.
== مواد مرتبط ==
ماده 157 قانون کار
ماده 188 قانون کار
ماده ۱۰ قانون آیین دادرسی مدنی
ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری
== جستارهای وابسته ==
کارگر
کارفرما
هیات تشخیص وزارت کار
هیات حل اختلاف کارگر و کارفرما
قانون استخدام کشوری
رده:آرای وحدت رویه دیوان عالی کشور
رده:آرای وحدت رویه دیوان عالی کشور سال 1397
رای وحدت رویه شماره ۷۶۷ مورخ ۱۳۹۷/۱/۲۱ هیات عمومی دیوان عالی کشور
۷۶۷ · ۱۳۹۷/۱/۲۱