لاولکس پرسش
چنانچه حکم دادگاه به صورت غیابی اصدار یابد پس از گذشت چه مدت زمانی، حکم مذکور قطعیت یافته و قابلیت اجرا دارد؟
نظر و پاسخ
در ماده ۲۱۷ قانون آیین دادرسی کیفری، واخواهی از رای در داخل ایران ده روز است که با انقضای آن و سپری شدن مهلت تجدیدنظر، قطعیت و قابلیت اجرای حکم احراز میشود. در امور حقوقی با توجه به ماده ۳۰۶ قانون آیین دادرسی مدنی، واخواهی از احکام غیابی در داخل ایران بیست روز است که با گذشت این مدت پس از ابلاغ واقعی و طی شدن فرصت تجدید نظر، رای قابل اجرا میشود.
به استناد مواد ۳۰۵ و ۳۰۶ و تبصره ۱ ماده ۳۰۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی در امور مدنی چون حکم غیابی قابل اعتراض و واخواهی است و مهلت واخواهی از احکام غیابی برای کسانی که مقیم کشور هستند بیست روز و برای کسانی که خارج از کشور اقامت دارند دوماه از تاریخ ابلاغ واقعی یا قانونی است. لذا (الف): چنانچه حکم غیابی دادگاه فقط قابل واخواهی باشد و همچنین برای دادگاه احراز نشود که خوانده مقیم کشور است یا مقیم خارج از کشور، احتیاطا باید دو ماه صبر کند و بعد از سپری شدن مدت مذکور، حکم غیابی موصوف قطعیت یافته و قابلیت اجرا پیدا میکند و میتوان اجراییه صادر کرد. (ب): چنانچه حکم غیابی دادگاه با عنایت به مواد ۳۳۱ و ۳۳۶ قانون آیین دادرسی قابل تجدید نظر خواهی هم باشد بعد از سپری شدن چهار ماه از تاریخ ابلاغ حکم و عدم واخواهی و تجدید نظر خواهی از ناحیه محکوم علیه، حکم موصوف قطعی تلقی شده و قابلیت اجرا پیدا میکند.
رده:نشست های قضایی سال ۱۳۷۹