نشست قضایی درباره اعتراض تجدیدنظر خواهی و فرجام از آرای صادر شده بر حسب قوانین حاکم بر زمان صدور

شخصی در زمان حکومت آیین دادرسی مدنی سابق به طور غیابی محکوم شده و بعد از ده روز مهلت واخواهی، تجدیدنظر خواهی میکند. اکنون نظر به اینکه طبق قانون فعلی مهلت واخواهی بیست روز است و پرونده در حال رسیدگی است، آیا مهلت بیست روز ملاک است و اول باید به واخواهی رسیدگی شود یا اینکه مهلت واخواهی پایان یافته تلقی شده و باید به تجدیدنظرخواهی رسیدگی شود؟

با توجه به صراحت ماده ۹ قانون آیین دادرسی مدنی که مقرر داشته آرای صادر شده از حیث قابلیت اعتراض و تجدیدنظر خواهی و فرجام، تابع قوانین و مقررات حاکم بر زمان صدور خود هستند و اینکه مراد از قابلیت تجدیدنظر خواهی اعم از مواعد و مقررات حاکم بر تجدیدنظرخواهی است، دادگاه تجدیدنظر باید صرفا به موضوع تجدیدنظرخواهی محکوم علیه رسیدگی و اظهارنظر نماید. طبق ماده ۹ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امورمدنی، اعتراض عبارت دیگر واخواهی است. چنانچه ماده ۳۰۵ هم به آن تصریح کرده است. بر اساس تبصره ۳ ماده ۳۰۶ باید به تجدیدنظرخواهی رسیدگی شود، نه واخواهی. با توجه به لزوم تفسیر مضیق احکام به نفع محکوم علیه و با توجه به اینکه قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، شکلی و آمره است؛ در زمان رسیدگی باید طبق آن عمل کرد. لذا در مورد سوال باید به واخواهی رسیدگی شود. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۷۹