نشست قضایی درباره ابلاغ به خوانده مجهول المکان موضوع ماده ۷۳ قانون آیین دادرسی مدنی

خواهان دعوایی طرح کرده است که در آن خوانده را مجهول المکان اعلام کرده است. دادخواست و ضمایم آن در روزنامه وفق ماده ۷۳ قانون آیین دادرسی مدنی آگهی شده است آیا جلسات بعدی رسیدگی از جمله قرار تحقیق و معاینه محلی، قرار کارشناسی، قرار ملاحظه سوابق ثبتی و تصمیمات دیگری که در رسیدگی به ادعای خواهان ضرورت داشته باشد نیازمند به آگهی در مطبوعات است یا یک بار آگهی اولیه کفایت می کند؟

مطابق ماده ۷۳ قانون آیین دادرسی مدنی مصوب سال ۱۳۷۹، در صورتی ک ه خواهان نتواند نشانی خوانده را معین کند به دادخواست خواهان و دستور دادگاه مفاد دادخواست یک نوبت در یکی از روزنامه های کثیرالانتشار آگهی خواهد شد. تاریخ آگهی تا جلسه رسیدگی نباید کمتر از یک ماه باشد. با مقایسه ماده مرقوم با ماده ۱۰۰ قانون آیین دادرسی مدنی سابق ملاحظه می شود که قانونگذار در قانون سابق مقرر کرده بود اگر بعد از آن ابلاغی به وسیله آگهی لازم شود، فقط یک نوبت آگهی لازم و مدت آن ده روز است در حالی که ماده ۷۳ قانون آیین دادرسی مدنی مصوب سال ۱۳۷۹ برای تصمیمات بعدی دیگر دادگاه از نظر رسیدگی به دلایل، ابلاغ بعدی را در مطبوعات ضروری تشخیص نداده است. بعد از حکم ماده ۷۳ قانون آیین دادرسی مدنی سال ۱۳۷۹ تبصره ماده ۳۰۲ قانون مذکور در خصوص ابلاغ رای بر محکوم علیه مجهو ل المکان پیش بینی شده است که موید مراتب فوق و صحت نظر اکثریت قضات دادگستری شهرستان نور می باشد. دلایلی وجود دارد که یک نوبت آگهی در روزنامه را تقویت می کند: ۱. رویه قضایی این است که جلسه اول رسیدگی د ر روزنامه آگهی گردد و جلسات بعدی ضرورت ندارد. با صدور رای، حکم غیابی هم یک نوبت آگهی شده آن گاه در مرحله ی اجرای حکم هم مفاد اجراییه آگهی خواهد شد. ۲. با مداقه و ملاحظه قوانین آیین دادرسی مدنی و اجرای احکام مدنی معلوم می گردد مقنن هم طبق مواد ۷۳ و تبصره ماده ۳۰۲ قانون آیین دادرسی مدنی و ماده ۹ قانون اجرای احکام مدنی سه بار آگهی، یک بار در مرحله رسیدگی، یک بار در مرحله صدور و ابلاغ رای و یک نوبت هم در مرحله اجرای حکم را پذیرفته است. ۳. ماده ۷ قانون آیین دادرسی مدنی جانشین ماده ۱۰۰ قانون سابق شده است در ماده ۱۰۰ قانون قبلی سه نوبت آگهی و قید ضرورت وجود داشته است و در ماده ۷۳ یک نوبت آگهی در مرحله رسیدگی کفایت می کند. ۴. با توجه به تدابیری که قانونگذار در نحوه اجرای حکم غیابی و حقوقی که محکوم علیه غیابی در قبال رای غیابی داشته یک نوبت آگهی کافی بوده است چرا که اولا: محکوم علیه غیابی هر زمان می تواند نسبت به آرای غیابی واخواهی کرده و دلایل خود را در مرحله واخواهی ارایه و نسبت به دفاع از خود اقدام کند (مواد ۳۰۵ و ۳۰۸ قانون آیین دادرسی مدنی). ثانیا: طبق تبصره ۲ ماده ۳۰۶ قانون آیین دادرسی مدنی حتی اجرای حکم غیابی منوط به معرفی ضامن معتبر یا اخذ تامین متناسب از محکوم له خواهد بود که این هم در راستای حفظ حقوق محکوم علیه غیابی است و حتی اجرای حکم هم حقوق وی را تضییع نمی کند. اگر یک بار وقت رسیدگی آگهی گردد منافات با حقوق خوانده نخواهد داشت. به منظور اجرای دادرسی سالم و عادلانه و اینکه خوانده در هر جلسه تدارک دفاع پیدا کند وقت رسیدگی هرجلسه باید در مطبوعات آگهی گردد. حتی اداره کل آموزش و تحقیقات قوه قضاییه هم بر این نظر و عقیده است. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۸۵