لاولکس پرسش
در دعوای طلاق به علت عسر و حرج، باید حکم به طلاق صادر شود یا گواهی عدم امکان سازش؟
نظر و پاسخ
نظر اکثریت: صایب بوده و مورد تایید است؛ زیرا الزام و اجبار زوج به طلاق زوجه توسط دادگاه، یعنی صدور حکم طلاق به علت عسر و حرج زوجه موضوع ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی، از حیث آثار و نتایج آن با گواهی عدم امکان سازش، برای اجرای صیغه طلاق متفاوت است. لذا در صورت طرح دعوا از ناحیه زوجه و احراز عسر و حرج او توسط دادگاه، حکم بر جدایی و طلاق صادر می شود که برخلاف گواهی عدم امکان سازش مقید به زمان نبوده و محدود نیست.
در دعوا طلاق به علت عسر و حرج، باید حکم به طلاق صادر شود تا جنبه الزام آور داشته باشد. گواهی عدم امکان سازش ناظر به طلاق های توافقی است.
نظراول: قانونگذار به عمد کلمه گواهی را آورده و آن را موکول به مدت زمان کرده تا طرفین در خصوص آثار نابهنجار طلاق فکر کنند و به منظور حفظ شیرازه خانواده چنین فرصتی داده می شود. به نظر می رسد صدور گواهی عدم امکان سازش با توجه به مهم بودن عقد ازدواج و تلاش برای عدم گسستن آن به مصلحت نزدیک تر باشد.
نظردوم: می توان در هر دو قالب مبادرت به صدور حکم کرد.
رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۰