لاولکس پرسش
چنانچه در پرونده ای اعمال ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری صورت گرفت و نوبت به ضمانت رسید، با توجه به اینکه تمامی ضامنین متعهد به حاضر نمودن مضمون عنه هستند، آیا اولویتی بین ایشان هست یا خیر؟
نظر و پاسخ
همانگونه که در نظریه اکثریت آمده مسیولیت همه ضامن ها تا شروع به اجرا و یا اجرای کامل دادنامه حسب مورد باقی خواهد بود. مسیولیت کفیل یا وثیقه گذار در پرونده ای که حکم آن به لحاظ اشد بودن اجرا نمی شود، موجب زوال مسیولیت مشارالیه نخواهد شد.
با توجه به اینکه برای هر جرم به طور جداگانه در پرونده های متفاوت، تامین اخد شده است و ضامن تعهد به حاضر نمودن متهم کرده است، لذا هرچند که در مرحله اجرای حکم فقط مجازات اشد اجرا می گردد، لیکن تعهد ضامنین در همه پرونده ها تا زمان شروع به اجرا و یا اجرای کامل مجازات حسب مفاد ماده ۲۵۱ قانون آیین دادرسی کیفری به قوت خود باقی است، ضمن اینکه هدف و فلسفه اخذ تامین و معرفی ضامن از نظر قانون گذار حاضر نمودن متهم و محکوم در هنگام اجرای حکم و مجازات می باشد، لذا می توان به همه ضامن ها رجوع کرد و اولویتی بین آن ها نیست؛ نکته مهم دیگر این است که صدور حکم دادگاه به اجرای مجازات اشد به خاطر تعدد جرم است و چه بسا که متهم در پرونده ای که مجازات آن اشد از سایر جرایم است، ضامن نداشته و به صورت غیابی محکوم شده باشد لیکن در خصوص جرایم دیگر خود ضامن داشته باشد که تعهد به حاضر نمودن وی نموده اند، لذا صرف عدم اجرای مجازات مربوط به آن جرایم، موجب زایل شدن تعهد ضامنین دیگر نمی شود.
فقط می توان برای حاضر نمودن متهم به ضامن پرونده ای که مجازات اشد دارد، رجوع کرد و از او خواست تا متهم را حاضر نماید، چراکه متهم در حال حاضر صرفا برای جرم اشد مجازات می شود که باید به تامین همین پرونده بسنده نمود و در صورتی که این مجازات به هر دلیل اجرا نشد، می توان مجازات جرم بعدی را اجرا و به ضامن آن مراجعه کرد و دلیلی جهت رجوع به همه ضامن ها وجود ندارد و این قضیه مطابق با تفسیر به نفع متهم است.
رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۸