نشست قضایی درباره بررسی کلمه می تواند در ماده ۲۴۲ قانون آیین دادرسی مدنی

ماده ۲۴۲ قانون آیین دادرسی مدنی کلمه ی می تواند حکایت از الزام دارد یا اختیار قاضی ؟

از لفظ می تواند مندرج در ماده ۲۴۲ قانون آیین دادرسی مدنی معنای اختیار قاضی در عدم ضرورت استماع شهادت شهود افاده نمی شود و در صورت استناد خواهان به استماع شهادت شهود برای اثبات حقانیت خود، با صدور قرار مقتضی اظهارات گواهان استماع و با ارزیابی دلایل اثباتی خواهان، اظهار نظر نهایی و صدور رای به عمل می آید. باعنایت به استعمال لفظ می تواند از سوی مقنن، قاضی در خصوص احضار گواهان دارای اختیار است و چنانچه اکتفا بداند گواهان را احضار می کند، بنابراین قاضی با توجه به سیاق این ماده لزوما تکلیف به احضار گواهان ندارد. اینکه ماده ۲۴۲ قانون آیین دادرسی مدنی لفظ می تواند را به کار برده است به این مفهوم نیست که قاضی بتواند با وجود استناد به شهادت شهود، از صدور دستور در خصوص احضار گواهان خودداری کند، بنابراین در صورتی که گواهی گواهان جزء ادله اثباتی خواهان باشد دادگاه مکلف است به این موضوع به عنوان دلیل رسیدگی نماید. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۷