نشست قضایی درباره حق مطالبه وجه پس از دستور پرداخت آن به دیگری در قبال اخذ سند عادی

(الف) با یک نامه به (ب) دستور پرداخت مبلغ پنج میلیون تومان به (ج) را می دهد. اگر (ب) پس از اخذ یک سند عادی وجه مزبور را به (ج) پرداخت نماید، آیا (الف) می تواند به استناد این سند عادی این مبلغ را مطالبه نماید؟

در پاسخ به سوال مطروحه از ماده ۲۶۵ قانون مدنی (ذیل مبحث وفای به عهد) دو استنباط می شود: ۱- صرف دستور پرداخت وجه به دیگری اماره مدیونیت نیست (چنان چه در نظر اکثریت آمده است) و دارنده سند عادی (شخص الف) به همین اعتبار می تواند استرداد وجه را بخواهد مگر این که ادعای مخالف از سوی شخص (ب) اثبات گردد. ۲- دستور پرداخت وجه به دیگری تبرعی نبوده و مدعی خلاف یعنی شخص (الف) در مانحن فیه باید اثبات نماید دستور پرداختی که داده است در قبال تعهد الزام آور نبوده و محق به مطالبه است. نظربه این که؛ اولا: صرف دستور پرداخت وجه به دیگری اماره مدیون بودن دستور دهند نمی باشد (مستنبط از ماده ۲۶۵ قانون مدنی). ثانیا: ظاهر این است که شخص (ب) مبلغ پنج میلیون تومان را به حساب شخص (دستوردهنده) پرداخت نموده است. بنابراین، (الف) می تواند با این سند عادی مبلغ فوق الذکر را مطالبه کند. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۸۹