نشست قضایی درباره تغییر کاربری اراضی زراعی و باغی

اداره جهاد کشاورزی علیه شخصی به اتهام تغییر کاربری اراضی زراعی و باغی شکایتی را طرح می نماید که دادگاه جهت رسیدگی پس از استعلامات به عمل آمده مراتب را به کارشناس رسمی ارجاع و کارشناس منتخب، زمین مورد نظر را مرتع و فاقد سابقه اراضی زراعی و باغی اعلام می نماید. آیا عمل شخص، مصداق تغییر کاربری موضوع ماده ۳ قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها مصوب ۱۳۷۴/۳/۳۱ می باشد؟

اتهام تغییر کاربری اراضی منوط به تحقق شرایط و ارکان آن از جمله دارا بودن وصف و نوعیت زراعی و یا باغ بودن اراضی موضوع بزه انتسابی می باشد؛ بنابراین اگر در رسیدگی ماهوی مرجع قضایی، بنابر نظریه فنی و تخصصی کارشناس رسمی دادگستری زمین مورد نظر مرتع و فاقد سابقه زراعی و باغی موضوع بند ت ماده یک آیین نامه اجرای قانون اصلاح قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها مصوب ۱۳۸۶/۳/۲ باشد، موضوع مشمول عنوان مجرمانه تغییر کاربری اراضی زراعی و باغی نخواهد بود. موضوع مشمول عنوان مجرمانه تغییر کاربری نمی باشد چراکه همان طور که از نام قانون پیداست بزه تغییر کاربری صرفا در اراضی زراعی و باغی متصور است و آیین نامه اجرایی قانون اصلاح قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها مصوب ۱۳۸۶/۳/۲در بند ت ماده یک آن اراضی زراعی و باغها را تعریف نموده که عبارت است از اراضی تحت کشت، آیش، باغات شامل آبی، دیم اعم از دایر و بایر سابقه بهره برداری داشته باشد و لذا مراتع تحت حمایت قانون فوق الذکر نبوده و امکان تحقیق بزه تغییر کاربری با توجه به نبود رکن قانونی در مراتع منتفی است و رفتار مرتکب شاید تخلف باشد ولی جرم نیست. موضوع منطبق با عنوان مجرمانه تغییر کاربری اراضی می باشد چراکه حسب قانون تشخیص اینکه تغییر کاربری موضوع ماده ۳ قانون فوق الذکر صورت گرفته یا خیر؛ با اداره جهاد کشاورزی است و در ما نحن فیه اداره جهاد کشاوزی پس از تشخیص و احراز تغییر کاربری اقدام به طرح شکایت نموده است و لذا باید طبق نظر اداره متولی اقدام شود. مضافا اینکه در استان گیلان، اعلام نوعیت زمین به عنوان غیر زراعی و غیرباغی بسیار بعید و دور از ذهن می باشد چراکه اغلب اراضی دارای قابلیت و استعداد کشت و کار بالایی می باشد و عدم برخورد با فرد متخلف سبب ترویج سرعت ساخت و ساز غیرمجاز در روستاهای فاقد طرح هادی می باشد. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۹