نشست قضایی درباره ماهیت طرفین در رابطه نامشروع

در پرونده رابطه نامشروع با توجه به اینکه تحقق فعل منوط به رابطه دو طرفه می باشد، در صورت عدم شناسایی احدی از طرفین یا مجهول الهویه بودن احدی از طرفین، امکان رسیدگی و صدور رای در خصوص فرد معلوم الهویه امکان پذیر می باشد یا خیر؟ و در صورت عدم حضور مشتکی عنه در جلسه رسیدگی آیا امکان صدور رای غیابی فراهم می باشد؟

نظریه اکثریت مورد تایید است و در خصوص سوال دوم، به نظر می رسد؛ آن دسته از جرایم روابط نامشروع که جنبه حدی یا تعزیری منصوص شرعی دارد با لحاظ مواد ۳۰۶ و ۴۰۶ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ واجد جنبه حق اللهی هستند و رسیدگی غیابی امکان پذیر نمی باشد مگر اینکه با لحاظ محتویات پرونده و شرایط مذکور در تبصره ۳ ماده ۴۰۶ قانون آ.د.ک رای بر برایت صادر شود. در خصوص بخش اول سوال امکان رسیدگی فراهم می باشد و صرف مجهول الهویه بودن طرف رابطه نامشروع با وجود مشخص بودن یکی از طرفین که علی حسب فرض همسر شاکی می باشد دلیلی بر عدم امکان رسیدگی وجود ندارد. در خصوص بخش دوم سوال امکان رسیدگی غیابی حسب نظریه اکثریت وجود ندارد با این استدلال که رابطه نامشروع مصداق حق الله بوده و در امور حق الهی امکان رسیدگی غیابی وجود ندارد که این مطلب مورد تایید ۴۰۶ ق. آ.د.ک. واقع شده است. نظریه اقلیت به امکان رسیدگی غیابی است با این استدلال که رابطه نامشروع ارتباطی باجرایم حق اللهی نداشته و با توجه به تعریف مندرج در ماده ۳۰۶ ق.آ.د.م رسیدگی غیابی در آن منعی ندارد و مشمول قواعد آ.د.ک از این حیث می گردد. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۸