پرسش
اگر پس از تایید قرار منع یا موقوفی تعقیب در غیر از جرایم موضوع ماده ۳۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری شاکی نسبت به رای دادگاه فرجام خواهی یا تجدیدنظر خواهی نماید، چه تصمیمی اتخاذ می شود. تصمیم دادگاه قطعی است یا قابلیت تجدیدنظر یا فرجام دارد.
نظر و پاسخ
رای دادگاه نخستین در مقام رسیدگی به اعتراض اصولا قطعی است. مگر در موارد مذکور در قسمت اخیر ماده ۲۷۳ آیین دادرسی کیفری بنابراین دادگاه در غیر مورد مذکور در مواجهه با چنین اعتراضی مواجه با تکلیفی نیستند.
موارد فرجام خواهی در مواد ماده ۴۲۸ قانون آیین دادرسی کیفری ذکر شده و لذا چنانچه موضوع از مصادیق ماده مذکور نباشد اصولا اشخاص حق فرجام خواهی ندارند. رای دادگاه نخستین در مقام رسیدگی به اعتراض نسبت به قرار نهایی دادسرا، اصولا قطعی است مگر در موارد مذکور در قسمت اخیر ماده ۲۷۳ و اگر موضوع رای از این مصادیق نباشد، حق اعتراض برای افراد پیش بینی نشده و لذا دادگاه در مواجهه با چنین اعتراضی، مواجه با تکلیفی نیست و صرفا لایحه اخذ و ضم پرونده می شود و اقدامی ندارد. بدیهی است دستورات دادگاه قطعی است و قابلیت اعتراض ندارد چه آنکه قابلیت اعتراض داشتن یا نداشتن، مختص آراء است.
اگرچه در فرض سوال، رای دادگاه نخستین قطعی است اما با وصول اعتراض، دادگاه باید در این خصوص اتخاذ تصمیم نماید. این مورد نیز مانند نمونه ای است که حکم محکومیت در جرم تعزیری درجه ۸ صادر شده و محکوم علیه نسبت به آن اعتراض کرده باشد. با توجه به مواد ۴۳۲ و ۴۴۰ به ویژه آن قسمت از ماده ۴۴۰ قانون آیین دادرسی کیفری که به درخواست فاقد شرایط قانونی اشاره کرده، به نظر می رسد در این مورد دادگاه مکلف به صدور قرار می باشد. اما با توجه به این که رای راجع به اصل موضوع قطعی است، این قرار نیز قطعی خواهد بود.
رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۹