نشست قضایی درباره خلع ید ملک ورثه ای

مالک رسمی زمین زراعی فوت می نماید و ملک وی به ورثه ی او به ارث می رسد و پیش از آنکه ورثه سند رسمی را به نام خود تغییر دهند شخصی ملک را تصرف می نماید حال آیا دعوای ورثه مبنی بر خلع ید به طرفیت متصرف ملک قابل پذیرش خواهد بود؟

وراث قایم مقام قهری مالک رسمی زمین هستند، لذا در فرض سوال، به قایم مقامی که به سبب ارث مالکیت به آنان منتقل شده، امکان طرح دعوی خلع ید را دارند و رای وحدت رویه شماره ۶۷۲ مورخ ۸۳/۱۰/۱ هیات عمومی دیوان عالی کشور منصرف از آن است. نظر به اینکه ازجمله اسباب تملک انتقال قهری مالکیت به موجب ارث می باشد و در ما نحن فیه با احراز مالکیت مورث خواهان در ملک و مکان موضوع نزاع پس از استعلام از اداره ثبت اسناد و املاک مربوطه و با ارایه گواهی حصر وراثت موجبات انتقال قهری مالکیت فراهم است و حداقل طرح دعوای خلع ید فاقد ایراد می باشد و از طرفی ماده ۲۲ قانون ثبت بیان می دارد: همین که ملکی مطابق قانون در دفتر املاک به ثبت رسید، دولت فقط کسی را که ملک به اسم او ثبت شده و یا کسی را که ملک مزبور به او منتقل گردیده و این انتقال نیز در دفتر املاک به ثبت رسیده یا این که ملک مزبور از مالک رسمی به او ارث رسیده باشد، مالک خواهد شناخت. که از صراحت ماده چنین به نظر می رسد که ورثه با فوت مورث خود حتی در اموال غیر منقول ثبت شده در دفتر املاک نیز قهرا مالک می شوند و محاکم باید این مالکیت را بپذیرند. با توجه به رای وحدت رویه شماره ۶۷۲ که مقرر می دارد: خلع ید از اموال غیرمنقول فرع بر مالکیت است. بنابراین طرح دعوای خلع ید از زمین قبل از احراز و اثبات مالکیت قابل استماع نیست. لذا با توجه به اینکه در این فرض سند رسمی ملک به نام مورث خواهان می باشد طرح چنین دعوایی به موجب ماده ۲ قانون آیین دادرسی مدنی مصوب ۱۳۷۹ قابل استماع نمی باشد و قرار عدم استماع صادر خواهد شد. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۸