نشست قضایی درباره محدوده و قلمرو صلاحیت کمیسیون ماده ۱۲ قانون زمین شهری مصوب ۱۳۶۶/۰۶/۲۲

کدام مرجع و کمیسیون صالح به تشخیص اراضی موات، روستاهای متصل به شهر است؟

ملاک صلاحیت کمیسیون ماده ۱۲ قانون زمین شهری وجود اراضی موات داخل در محدوده قانونی و حریم استحفاظی شهر می باشد و اراضی خارج از آن در صلاحیت هیات ۷ نفره خواهد بود؛ بنا به مراتب مذکور نظریه اکثریت کمیسیون استانی مطلوب است. با توجه به اینکه مطابق ماده ۱۲ قانون زمین شهری مصوب ۱۳۶۶/۰۶/۲۲ و نیز تبصره ۱ ماده واحده قانون مرجع تشخیص اراضی موات و ابطال اسناد آن، تشخیص اراضی موات داخل در محدوده قانونی و حریم استحفاظی شهرها به عهده وزارت مسکن و شهرسازی است و اراضی موات خارج از محدوده شهرها در صلاحیت هیات هفت نفره واگذاری و احیاء اراضی می باشد؛ لذا ملاک صلاحیت در این خصوص محدوده و حریم شهرها می باشد و استقرار روستاهای متصل به شهر که در حریم قانونی شهرها هستند تاثیری در صلاحیت کمیسیون موضوع ماده ۱۲ قانون زمین شهری نداشته و توسعه شهرها که سبب افزایش حریم شهری و در برگرفتن روستاها می شود نافی صلاحیت کمیسیون ماده ۱۲ نخواهد شد و در این قبیل موارد هیات ۷ نفره واگذاری، صلاحیت ورود به موضوع ندارد. چون تبصره یک ماده واحده قانون مرجع تشخیص اراضی موات و ابطال اسناد آن به صلاحیت هیات ۷ نفره در تشخیص موات بودن اراضی خارج از محدوده شهرها اشاره نموده است و اساسا با صدور رای شماره ۱۷۶ مورخه ۰۲/۰۳/۹۶ هیات عمومی دیوان عدالت اداری که در مقام ابطال بند ۱- ۳ دستورالعمل اجرایی شماره ۲/۱۰۰/۴۶۶۶۷ مورخه ۱۸/۰۹/۸۹ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران صادر گردیده است به وجود حریم مستقل روستا و عدم مداخله شهرداری ها تاکید دارد؛ لذا روستاهای دارای حریم، ماهیت مجزا و مستقل از شهر دارند و مقنن نیز صلاحیت هیات ۷ نفره را در تشخیص اراضی موات روستاها به رسمیت شناخته است. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۸