نشست قضایی درباره آرای قابل تجدیدنظر که در قانون احصا شده مانع اجرای حکم خواهد بود

وکیل از ناحیه موکل خویش نسبت به رای دادگاه بدوی اعتراض میکند و دادگاه بدوی معتقد به غیر قابل تجدیدنظر بودن آن است با این وصف رای باید اجرا شود یا تشخیص آن را باید به عهده مرجع تجدیدنظر گذاشت و بعد از اظهارنظر آن دادگاه نسبت به اجرای رای اقدام کرد؟ به عبارت دیگر تکلیف دادگاه در خصوص اجرای حکم وقتی از نظر خودش رای قطعی است چیست؟ پاسخ با امعان نظر به تبصره ۳ ماده ۳۳۹ قانون آیین دادرسی مدنی و ماده یک قانون اجرای احکام مدنی اعلام شود و همچنین پاسخ در خصوص رای شورای حل اختلاف هم بیان شود؟

مطابق ماده ۳۴۷ قانون آیین دادرسی مدنی سال ۱۳۷۹، تجدیدنظر خواهی از آرای قابل تجدیدنظر، که در قانون احصا شده مانع اجرای حکم خواهد بود، هرچند دادگاه صادرکننده رای آن را قطعی اعلام کرده باشد. با این ترتیب چنانچه رای صادره طبق قانون قابل تجدیدنظر باشد، تجدیدنظر خواهی مانع از اجرای حکم خواهد بود و پس از قطعیت رای صادر شده نسبت به اجرای آن اقدام خواهد شد. در فرض سوال رای مرجع تجدیدنظر در قطعی بودن یا قابل تجدیدنظر بودن رای بدوی مناط اعتبار است. ترتیب و نحوه اجرای آرای شورای حل اختلاف در ماده ۱۹ آیین نامه اجرایی ماده ۱۸۹ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی.... پیش بینی شده است و به هر تقدیر حکم مذکور در خصوص آرای شورای حل اختلاف نیز جاری خواهد بود. چون رای از نظر دادگاه بدوی قطعی است صرف تجدیدنظر خواهی مانع اجرا نیست اقدامات جهت اجرای حکم طبق مقررات معمول میشود اما اعتراض هم وفق مقررات به دادگاه تجدیدنظر ارسال میشود. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۸۳