نشست قضایی درباره احراز تمکن زوج ممتنع از پرداخت مهر برای اجرای مقررات ماده ۲۲ قانون حمایت خانواده

به موجب ماده ۲۲ قانون حمایت خانواده مصوب اسفند ۹۱، چنان چه مهردر زمان وقوع عقد تا یکصد و ده سکه یا معادل آن باشد، وصول آن مشمول مقررات ماده ۲ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی است. حال سوال این است که چنان چه با وجود ملایت زوج و امتناع وی از تادیه محکوم به، آیا استناد به اصلاحیه ماده ۱۸ آیین نامه موضوع ماده ۶ قانون اخیرالذکر الزامی است؟

احراز تمکن زوج ممتنع از پرداخت مهر برای اجرای مقررات ماده ۲۲ قانون حمایت خانواده به طور اطلاق، لازم بوده و تا میزان یکصد و ده قطعه سکه طلا یا معادل آن مشمول مقررات ماده ۲ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی است. بنابراین، نظریه اکثریت که مشعر بر این است که با لحاظ مقررات ماده ۲ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی، ماده ۲۲ قانون حمایت خانواده به معنای نادیده انگاشتن اصلاحیه ماده ۱۸ آیین نامه قانون مذکور نبوده و در میزان مهر تا ۱۱۰ سکه یا بیشتر نیز به مفاد اصلاحیه ماده ۱۸ آیین نامه قانون باید توجه شود، صایب تشخیص و تایید می شود مقنن به موجب ماده ۲۲ قانون حمایت خانواده مصوب اسفند ۱۳۹۱ در صورتی که مهر یکصد و ده سکه یا معادل آن باشد را مشمول مقررات ماده ۲ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی دانسته است. به موجب اصلاحیه ماده ۱۸ آیین نامه موضوع ماده ۶ قانون اخیرالذکر فرض بازداشت محکوم علیه در صورتی است که او علی رغم تمکن مالی از تادیه محکوم به امتناع نماید. بنابراین، لحاظ مقررات ماده ۲ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی، در ماده ۲۲ قانون حمایت خانواده، به معنی نادیده انگاشتن اصلاحیه ماده ۱۸ آیین نامه قانون مذکورنیست. نتیجتا چنان چه میزان مهر تا ۱۱۰ سکه یا بیشتر از آن باشد بایستی به مفاد اصلاحیه ماده ۱۸ آیین نامه قانون مورد اشاره توجه شود. قانونگذار در ماده ۲۲ قانون حمایت خانواده، ملایت زوج را برای بیشتر از یکصد و ده عدد سکه یا معادل آن دانسته است. بنابراین، چنان چه میزان مهر کمتر از آن باشد، بدون بررسی احراز ملایت و تمکن مالی زوج (محکوم علیه) و با تقاضای زوجه (محکوم لها) بایستی محکوم علیه را بازداشت کرد. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۲