نشست قضایی درباره درخواست اعمال قانون کاهش مجازات حبس تعزیری از دادگاه در محکومیتهای غیابی

در مرحله اجرای احکام در پرونده های محکومیت کیفری غیابی جهت اعمال قانون کاهش مجازات حبس تعزیری آیا باید بدوا اقدام گردد یا پس از واخواهی و در زمان رسیدگی به واخواهی، قانون کاهش نیز اعمال می شود؟

بند ب ماده ۱۰ قانون مجازات اسلامی مصوب سال ۹۲ ناظر به آراء قطعی و لازم الاجراست و نسبت به احکام غیابی اعمال نمی شود اما در صورت تصویب قانون مبنی بر تخفیف مجازات نظیر قانون کاهش مجازات حبس تعزیری احکام غیابی نیز مشمول صدر ماده ۱۰ قانون مجازات اسلامی است. در نتیجه قاضی اجرای احکام باید پرونده را نزد دادگاه صادرکننده ارسال نماید. با توجه به این که حسب تبصره ۲ ماده ۴۰۶ قانون آیین دادرسی کیفری، غیابی بودن حکم مانع از اجرای آن نیست قاعدتا تمام روند اجرا از جمله ارسال پرونده جهت اعمال قانون کاهش مجازات حبس تعزیری به دادگاه نیز همچون احکام حضوری می بایست انجام گیرد. چنانکه ماده ۴۹۰ قانون آیین دادرسی کیفری نیز کلیه آرای قطعی اعم از حضوری و غیابی را لازم الاجرا می داند. فلذا قاضی اجرای احکام کیفری باید اعمال قانون کاهش مجازات حبس تعزیری را حسب بند ب ماده ۱۰ قانون مجازات اسلامی تقاضا کند. اولا؛ آرای غیابی، رای قطعی به معنای اخص کلمه محسوب نمی شوند و به همین جهت است که با واخواهی اجرای آن متوقف می شود و تقاضای اعمال قانون کاهش مجازات حبس تعزیری نیز باید در خصوص آرای قطعی انجام گیرد. ثانیا؛ وقتی قایل به مرحله واخواهی هستیم رسیدگی مجدد و مجزا از واخواهی صرفا برای اعمال قانون کاهش مجازات حبس تعزیری محلی از اعراب نخواهد داشت. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۹