نشست قضایی درباره بررسی جرم انگارانه ی یکی از مصادیق ممانعت از حق

شخصی شکایت می کند کارگرانش مشغول محصورکردن ملک وی بوده اند متهم با حضور در محل کار آنها اظهار می کندکه حق ادامه کار را نداشته و عملیات خود را متوقف کند. آیا چنین اظهاری از سوی متهم بدون ایجاد هیچ گونه مانع فیزیکی وصف مجرمانه دارد در صورت جرم بودن عنوان مجرمانه و استناد قانونی آن چیست؟

نظریه اقلیت قضات محترم دادگستری شهرستان سیاهکل استان گیلان صرفا از این حیث که رفتار موضوع پرسش را از مصادیق مزاحمت ملکی خارج دانسته موجه و صحیح است. بله چنانچه اقدام مشتکی عنه باعث تعطیلی کار شده و ممانعت وی نیز حالت دایم یا مستمر داشته باشد به عنوان مثال هر بار که کارگران شروع به کار می کنند وی در محل حاضر شده و اجازه اقدام به کارگران ندهد، عمل متهم مطابقت دارد با ماده ۶۹۰ قانون تعزیرات ۱۳۷۵ و مزاحمت ملکی. همان طور که می دانیم در تعریف مزاحمت ملکی که در ماده ۱۶۰ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ آمده: دعوای مزاحمت عبارت است از دعوایی که به موجب آن متصرف مال غیرمنقول درخواست جلوگیری از مزاحمت کسی را مطرح می کند که نسبت به متصرفات او مزاحم است بدون اینکه مال را از تصرف متصرف خارج کرده باشد. مشخص است که در فرض سوال شخص متهم ملک را از ید شاکی خارج نمی کند، اما مزاحم تصرفات مالکانه شاکی است. بنابراین در صورت اثبات ادعای شاکی شایسته است در چهارچوب ماده ۶۹۰ قانون تعزیرات ۱۳۷۵ رسیدگی و اقدام به صدور رای شود. خیر،عمل به وصف منعکس در فرض سوال فاقد وصف جزایی است به این علت که به نظر می رسد آنچه قانون گذار از مزاحمت ملکی در نظر دارد عمل مادی انجام شده از جانب مشتکی عنه است که آثار فیزیکی مشهودی در عالم خارج تولید کند. به عنوان مثال مقادیر زیادی خاک و شن در ملک شاکی انباشته کند. نه مواردی مثل فرض سوال که صرفا با کلام بدون ایجاد هیچ مانع فیزیکی جلوی کارگران را می گیرد. به نظر می رسد در این فرض جرمی اتفاق نیفتاده. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۷