نشست قضایی درباره استرداد دادخواست تجدیدنظر در حین رسیدگی به دعوای اعسار از پرداخت هزینه تجدیدنظرخواهی

الف در مرحله بدوی، محکوم به پرداخت مبلغ یک میلیارد تومان در حق ب شده است و نسبت به رای صادره تجدیدنظرخواهی و همزمان با آن دعوای اعسار از پرداخت هزینه تجدیدنظرخواهی را نیز مطرح نموده است؛ لکن در جلسله رسیدگی به اعسار نزد دادگاه بدوی بیان داشته، دادخواست تجدیدنظر خودم را مسترد می نمایم. تکلیف دادگاه بدوی در وضعیت موجود چیست؟

ارسال پرونده به دادگاه تجدیدنظر مستلزم عدم نقص دادخواست تجدیدنظرخواهی است؛ بر این اساس نظریه اقلیت مورد تایید است. با استرداد دادخواست تجدیدنظرخواهی در مرحله رسیدگی به اعسار از پرداخت هزینه تجدیدنظرخواهی که به صورت ضمنی متضمن استرداد دادخواست اعسار نیز می باشد؛ دادگاه صرفا نسبت به دادخواست اعسار از پرداخت هزینه تجدیدنظرخواهی وفق بند ب ماده ۱۰۷ قانون آیین دادرسی مدنی، قرار رد دعوا صادر می نماید و نسبت به دادخواست تجدیدنظرخواهی پرونده را به دادگاه تجدیدنظر ارسال می نماید تا وفق ماده ۳۶۳ قانون آیین دادرسی مدنی قرار ابطال دادخواست تجدیدنظر صادر گردد. هرچند ماده ۳۶۳ قانون آیین دادرسی مدنی مقرر داشته است که: چنانچه هر یک از طرفین دعوا دادخواست تجدیدنظرخود را مسترد نمایند، مرجع تجدیدنظر، قرار ابطال دادخواست صادر می نماید؛ لکن باید به این نکته مهم توجه داشت؛ ارسال پرونده به دادگاه تجدیدنظر جهت رسیدگی به تجدیدنظرخواهی مستلزم ناقص نبودن دادخواست از حیث هزینه تجدیدنظرخواهی و سپس تبادل لوایح می باشد، در فرض سوال هر چند نظریه اکثریت در مورد صدور قرار رد دعوا نسبت به دادخواست اعسار از پرداخت هزینه تجدیدنظرخواهی قابل قبول است؛ لکن ارسال پرونده به صورت ناقص صرفا جهت صدور قرار ابطال دادخواست تجدیدنظر وفق ماده ۳۶۳ قانون آیین دادرسی مدنی، فاقد محمل قانونی است و به نظر با توجه به اینکه دادخواست تجدیدنظرخواه با توجه به استرداد دادخواست تجدیدنظرخواهی از حیث هزینه دادرسی در مهلت قانونی رفع نقص نمی گردد، می بایست دادگاه بدوی به استناد تبصره ۲ ماده ۳۳۹ قانون آیین دادرسی مدنی قرار رد دادخواست تجدیدنظرخواهی صادر نماید. رده:نشست های قضایی سال ۱۴۰۱