نشست قضایی درباره عدم جواز طرح مجدد دعوا در صورت استرداد دعوا توسط خواهان

در دعوای حقوقی، پس از ختم مذاکرات اصحاب دعوا، خواهان با رضایت خوانده، دعوای خود را استرداد می نماید و قرار رد دعوا صادر می شود. در این فرض آیا مجددا خواهان می تواند طرح دعوا کند؟

مستفاد از قسمت اخیر بند (ج) ماده ۱۰۷ قانون آیین دادرسی مدنی و رویه معمول در زمان لا زم الاجرا بودن قانون آیین دادرسی مدنی سابق التصویب، چنان چه بعد از پایان مذاکرات اصلاحی طرفین دعوا، خواهان با رضایت خوانده، دعوای خود را مسترد نماید، دادگاه باید قرار رد دعو ا صادر کند و در صورتی که خواهان بدون رضایت خوانده به طور کلی دعوای خود را مسترد کند، دادگاه باید قرار سقوط دعوای خواهان را صادر کند. چه آنکه اگر قانونگذار در هر دو مورد نظر به سقوط دعوا می داشت متذکر می شد که در هر صورت دادگاه قرار سقوط دعوا صادر خواهد کرد و ذکر عبارت در این صورت دادگاه قرار سقوط دعوا صادر خواهد کرد افاده این معناست که نظر قانونگذار صدور قرار سقوط دعوا منحصرا در موردی است که خواهان کلا از دعوا منصرف شده و خوانده هم راضی به استرداد دعوا نباشد و در چنین صورتی قرار سقوط دعوا صادر می شود و چنین قراری هم واجد اعتبار امر مختومه خواهد بود. چنان چه خوانده رضایت داده باشد مجددا می شود طرح دعوا کرد اگر راضی نباشد و خواهان دعوای خود را به کلی استرداد کند قرار سقوط دعوا صادر می شود و اعتبار امر مختومه را دارد. در هر دو مورد طبق بند (ج) ماده مرقوم، قرار سقوط صادر و اعتبار امر مختومه را دارد. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۸۰