نشست قضایی درباره بررسی صلاحیت اعطا شده به دادگاه خانواده در قانون حمایت از اطفال و نوجوانان- هماهنگ استانی ۱ از ۱۰

نظر به اینکه مطابق ماده ۴ قانون حمایت از خانواده مصوب ۱۳۹۱ دعاوی داخل در صلاحیت دادگاه خانواده احصا گردیده است، لکن ماده ۲۹ قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب ۱۳۹۹اشعار می دارد رسیدگی به وضعیت مخاطره آمیز موضوع این قانون جز در مواردی که صلاحیت دادگاه کیفری است در دادگاه خانواده انجام می شود حال با توجه به ماده اخیر الذکر آیا اقدام قانون گذار به نوعی اعطای صلاحیت اضافی به دادگاه خانواده می باشد در صورت پاسخ صحیح کدامیک از موارد مطروحه در ماده ۳ قانون حمایت از اطفال و نوجوانان داخل در صلاحیت دادگاه خانواده می باشد؟

با مداقه در مفاد مواد ۳ ،۲۸،۲۹ و ۳۶ قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب ۱۳۹۹/۰۲/۲۳ مجلس شورای اسلامی، در صورتی که طفل و نوجوان (افرادی که به سن ۱۸ سال تمام شمسی نرسیده اند.) در وضعیت مخاطره آمیز قرارگرفته (با توجه به ماده ۳ قانون مذکور) رسیدگی به جرایم (وفق ماده ۲۸ قانون یادشده) در صلاحیت شعبی از دادسرا و دادگاه کیفری (دادگاه اطفال و نوجوانان) می باشد و با وصف وجود وضعیت مخاطره آمیز و ضرورت طرح و پیگیری دعاوی حقوقی (با توجه به ماده ۳۶ قانون مرقوم) رسیدگی به آن در صلاحیت دادگاه خانواده میباشد. بنابراین هرگاه حمایت و رعایت مصلحت طفل یا نوجوان در معرض خطر و بزه دیده مستلزم تعقیب قضایی یا اتخاذ تصمیم در امور حقوقی باشد، حسب مورد دادگاه کیفری یا دادگاه خانواده صلاحیت رسیدگی و اتخاذ تصمیم دارد. در موارد احصا شده در ماده ۳ قانون حمایت از اطفال و نوجوانان رسیدگی به کلیه مواردی که جرم تلقی می شود و واجد جنبه کیفری است و در صلاحیت دادگاه کیفری می باشد و تعیین تکلیف فوری در خصوص اطفالی که در وضعیت مخاطره آمیزی قرار دارند با دادستان و مراجع حمایتی قانونی می باشد و چنانچه برای اطفال در معرض خطر نیازی به سرپرست و قیم قانونی می باشد مراتب از طریق مراجع ذیربط با اشخاص حقیقی از دادگاه خانواده در خواست و لذا اقدام قانون گذار در تدوین ماده ۳اخیر الذکر به نوعی اعطا ی صلاحیت اضافی به دادگاه خانواده نمی باشد. رده:نشست های قضایی سال ۱۴۰۰