پرسش
طبق مفاد ماده ۳۱۹ قانون آیین دادرسی مدنی در دستور موقت لازم است خواهان، تامین مناسب بدهد. مقصود از تامین مناسب چیست؟ آیا الزاما باید وجه نقد باشد یا مثلا با این گفته که خسارت احتمالی را تضمین میکنم کافی است؟
نظر و پاسخ
کلمه جبران خسارت احتمالی مندرج در ماده ۳۱۹ بیانگر این مساله است که خسارت اعم از معنوی و مادی به صورتی جبران شود در حالی که اخذ ضامن چه تضمینی در این جهت میتواند باشد. نظر اقلیت که اظهار کرده اند میتوان از اخذ ضامن نیز در موارد فوری و ضروری صرف نظر کرد خلاف صراحت ماده ۳۱۹ است که دادگاه را مکلف به اخذ تامین مناسب کرده است.
تامین مالی باید گرفته شود. لیکن بعضی آن را منحصر در وجه نقد کرده اند و در هر حال اخذ ضامن کفایت نمیکند، زیرا مفاد ماده ۳۱۹ قانون آیین دادرسی مدنی این است که تامین باید جهت جبران خسارت احتمالی و سهل الوصول باشد و در بند (د) ماده ۱۰۸ قانون مذکور تصریح به نقد شده است.
در مواردی که مطالبه مال است تامین مالی است اما در غیر آن مثل استرداد فرزند، اخذ ضامن کافی است. بلکه در مواردی که فوریت و ضرروت داشته باشد حتی میتوان از اخذ ضامن صرفنظر کرد. طبق مفاد ماده ۳۱۹ قانون آیین دادرسی مدنی نیز اخذ تامین مناسب است و تشخیص آن به دادگاه واگذار شده و منحصر به اخذ تامین مالی نشده است.
رده:نشست های قضایی سال ۱۳۸۴