نشست قضایی درباره تفسیر عبارت در صورت عدم امکان در ماده ۱۸۹ قانون آیین دادرسی کیفری

منظور از عبارت در ((صورت عدم امکان)) منعکس در ماده ۱۸۹ قانون آیین دادرسی کیفری چه می باشد و آیا این عبارت شامل مواردی همچون پایان وقت اداری و یا شلوغی شعبه نیز می گردد؟

معاذیری مانند تراکم کاری یا اتمام وقت اداری، از مصادیق عدم امکان موضوع ماده ۱۸۹ قانون آیین دادرسی کیفری نیست؛ در صورت عدم امکان مذکور به واژه بلافاصله اول ماده برمی گردد و معنای آن این است که تحقیقات باید بدون فوت وقت و بلافاصله پس از حضور و یا جلب متهم انجام شود و در صورتی که این امکان فراهم نباشد، حداکثر ظرف مدت ۲۴ ساعت باید این کار انجام شود. اولا؛ منظور از حضور در ماده ۱۸۹ قانون آیین دادرسی کیفری، حضور در جرم مشهود بوده و منظور از جلب هم دستور جلب می باشد و ثانیا؛ چنانچه پس از صدور دستور جلب در دادسرا نیاز به یکسری تحقیقات وجود داشته باشد و در لحظه حضور متهم به لحاظ قلت دلایل، تفهیم اتهام متعذر باشد، می توان دستور داد تا تحقیقات در وقت کشیک انجام گیرد؛ اما به صرف پایان وقت اداری و یا شلوغی شعبه نمی تواند دستور تحت نظر متهم را صادر کرد. در پایان ماده ۱۸۹ از قانون آیین دادرسی کیفری موارد عدم رسیدگی در هنگام حضور متهم در نزد بازپرس توضیح داده شده و در یکی از آن ها عنوان شده عذر موجه بازپرس که این عذر موجه را می توان موسع تفسیر کرد و پایان وقت اداری و یا شلوغی شعبه را از موارد عذر موجه قلمداد نمود. رده:نشست های قضایی سال ۱۴۰۱