نشست قضایی درباره اعطاء مرخصی به محکومین تبعید حدی

در تبعیدهایی که مجازات حدی محسوب می شوند (نه در تبعید تعزیری یا تکمیلی) مانند ماده ۲۲۹ قانون مجازات؛ آیا محکوم علیه می تواند از نهادهای ارفاقی مانند مرخصی و سایر موارد ماده ۲۴ ق.م.ا استفاده نماید؟

ماده ۵۴۷ قانون آیین دادرسی کیفری اعطاء مرخصی به محکوم تبعید و اقامت اجباری را جایز دانسته است لهذا نظریه اتفاقی در حد استدلال مرقوم تایید می گردد. در ارفاق های ماده ۲۴ نمی تواند استفاده کند اما به دو دلیل از مرخصی می تواند استفاده کند یک: اطلاق ماده ۵۴۷ ق.آ.د.ک که مطلق است و دوم اینکه عرفا به شخصی که در مکانی تبعید است اگر به مرخصی برود، گفته می شود که تبعید است و منافاتی با تبعید ندارد. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۷