نشست قضایی درباره قابلیت اعتراض آراء صادره از سوی محاکم در راستای اعمال ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری

۱۳۹۶/۱۲/۲۲ · شهر شیراز · قابلیت اعتراض آراء صادره از سوی محاکم در راستای اعمال ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری

پرسش

آیا حکمی که در راستای اعمال ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری در مقام ادغام آراء و با رعایت مقررات تعدد جرم صادر می گردد قطعی است یا قابل تجدیدنظر؟ چنانچه قایل باشیم که رای صادره در مقام ادغام احکام، غیر قطعی است تکلیف قرار تامین چه می شود؟ آیا قرارهای تامین سابق به قوت خود باقی است یا با شروع به اجرای دادنامه قرارهای تامین ملغی و بی اثر می گردد و نیاز به قرار تامین جدید است؟

نظر و پاسخ

رای صادره در مقام ادغام از حیث قطعیت یا عدم قطعیت از مقررات و قواعد عمومی تبعیت می کند؛ لهذا نظریه اکثریت با استنتاج مرقوم موافق است؛ نتیجتا از نظر هیات عالی نشست قضایی در امور کیفری مورد تایید می باشد. با توجه به مفاد ماده ۴۲۷ قانون آیین دادرسی کیفری، به نظر می رسد که قانونگذار اصل را بر قابلیت تجدیدنظر آراء صادره از سوی محاکم نخستین گذارده است و در خصوص قسمت اول سوال، که دادگاه پس از نقض کلیه آراء سابق مبادرت به صدور رای جدید نموده است نیز رای صادره در خصوص قابلیت یا عدم قابلیت تجدیدنظر یا فرجام از مقررات و قواعد عمومی تبعیت می کند و حسب مورد قابل تجدید نظرخواهی یا فرجام می باشد و پذیرش این نظر نیز دارای آثاری است؛ به عنوان مثال چنانچه محکوم علیه حق تجدید نظرخواهی خویش را نسبت به رایی که در مقام ادغام احکام صادر گردیده است، اسقاط نماید می تواند تقاضای اعمال ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری نماید. در خصوص قسمت دوم سوال نیز همان طور که در تبصره ماده ۵۱۰ قانون مرقوم آمده است: دادگاه در وقت فوق العاده، بدون حضور طرفین به موضوع رسیدگی و بدون ورود در شرایط و ماهیت محکومیت با رعایت مقررات تعدد جرم، حکم واحد صادر می کند. لذا دادگاه به ماهیت ورود نمی کند و جلسه ای نیز با حضور اصحاب دعوی تشکیل نمی گردد که بتوان قرار تامینی در خصوص متهم صادر نمود؛ مضافا چنانچه مثلا قرار بازداشت موقت در خصوص وی صادر گردد قابلیت اعتراض خواهد داشت و دوباره پروسه دادرسی در خصوص متهم به طور کامل اجرا می گردد که این امر منافی نظر قانونگذار است؛ بنابراین با عنایت به مطالب ذکر شده نیازی به صدور قرار تامین جدید نیست؛ چرا که محکومیت های متعدد متهم به قوت خود پابرجاست و دادگاه حق تبریه وی را در خصوص هیچیک از محکومیت های سابق ندارد و وی محکومیت غیر قطعی را تحمل می نماید و فقط دادگاه صالح با رعایت مقررات تعدد که اصولا مستلزم تشدید مجازات است مبادرت به صدور رای می نماید. رایی که دادگاه در مقام ادغام احکام محکومیت های متعدد محکوم علیه صادر می کند قطعی است و در نتیجه محکوم علیه نمی تواند تقاضای اعمال ماده ۴۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری را بنماید همچنین به لحاظ قطعیت رای نیاز به صدور قرار تامین جدید نمی باشد. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۶

مواد قانونی مرتبط

۳ مورد

منبع: نشست‌های قضایی — گردآوری‌شده از مرجع رسمی

نشست قضایی درباره قابلیت اعتراض آراء صادره از سوی محاکم در راستای اعمال ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری | لاولکس