نشست قضایی درباره عدم ذکر مدت در عقد مزارعه

آیا عدم ذکر مدت در عقد مزارعه موجب بطلان عقد است؟

طبق ماده ۵۱۸ قانون مدنی، مزارعه عقدی است که به موجب آن احد از طرفین زمینی را برای مدت معینی به طرف دیگر می دهد که آن را زراعت کرده حاصل را تقسیم کند، لذا با توجه به صراحت ماده ۵۱۸ قانون مزبور و توجه به مواد ۵۲۲ و ۵۲۵ همان قانون، مدت مزارعه باید معلوم شود و چنان چه مدت مزارعه تعیین نشود یا متناسب با زراعتی که مورد توافق طرفین است نباشد موجب بطلان عقد است. نظر مشهور فقهای امامیه این است که عدم ذکر مدت موجب بطلان است. چون معامله غرری می شود بعضی نیز معتقدند که اگر نوع زرع هم مشخص شود بدون تعیین مدت باز هم صحیح است اما مشهور معتقدند در همین هم غرر وجود دارد چون ممکن است مدت کم و زیاد شود در مورد زرع هم باید بگوییم که درخت را دربرنمی گیرد و به زرعی زرع می گویند که پایدار نباشد اما اگر درخت کاشته شد این عقد مغارسه است که مشهور فقها آن را باطل می دانند البته نظر حقوقدانان مشهور از جمله دکتر کاتوزیان مغارسه را با توجه به ماده ۱۰ قانون مدنی صحیح می دانند. البته قانون مدنی برای عدم ذکر مدت در عقد مزارعه ضمانت اجرایی بیان نکرده است لیکن با توجه به کلام فقهای امامیه (مشهور) چنین عقدی باطل است. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۸۳